بازگشت به عقب   باشگاه جوانان ایرانی / تالار گفتمان ایرانیان > باشگاه عمومي > دين و دنيا

نکات

پاسخ
 
ابزار گفتگو
قديمي 3 هفته پيش   #1
عبدالعلی69
عضو ثابت
 
نشان عبدالعلی69
 
تاريخ ثبت نام: Dec 2013
مكان: نعیم
پاسخ‌ها: 16,653
Lightbulb وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلاً قُلْ كَفى‏ بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْ


خدا وامیر شهیدان رسالت
وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلاً قُلْ كَفى‏ بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ
آیه شریفه کریمه (43)سوره مبارکه رعد



(رعد/ 43) و كسانى كه كافر شدند مى‏گويند: (تو فرستاده نشده‏ اى) بگو: كافى است خدا و آن كس كه نزد او علم كتاب است(امیر شهیدان رسالت امیرالمومنین علی بن ابی طالب ، ميان من و شما گواه باشد.


شواهد التنزيل لقواعد التفضيل، ج‏1، ص: 400
و فيها [نزل أيضا] قوله جل ذكره:
قُلْ كَفى‏ بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ‏] وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ‏
422- حَدَّثَنِي أَبُو الْحَسَنِ الْفَارِسِيُّ وَ أَبُو بَكْرٍ الْمَعْمَرِيُّ قَالا: حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الْفَقِيهُ إِمْلَاءً «1» قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى الْمُتَوَكِّلُ قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى الْعَطَّارُ قَالَ: حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ يَحْيَى عَنْ جَدِّهِ الْحَسَنِ بْنِ رَاشِدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُفَلَّسٍ، عَنْ خَلَفٍ، عَنْ عَطِيَّةَ الْعَوْفِيِّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ: سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى: وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ‏ قَالَ: ذَاكَ أَخِي عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ.
[هذا لفظ أبي الحسن الفارسي‏] و زاد المعمري عما رواه أبو الحسن الفارسي‏ «2».
______________________________
(1). وَ هُوَ الشَّيْخُ الصَّدُوقُ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ بَابَوَيْهِ رَوَى الْحَدِيثَ فِي آخِرِ الْمَجْلِسِ: (83) مِنْ أَمَالِيهِ ص 505.
وَ رَوَاهُ عَنْهُ الْبَحْرَانِيُّ أَيْضاً فِي الْحَدِيثِ (13) مِنْ تَفْسِيرِ الْآيَةِ الْكَرِيمَةِ مِنَ الْبُرْهَانِ: ج 2 ص 303 ط 2.
(2). ما بين المعقوفات زيادة توضيحية منا، و كان في أصلي كليهما: «و زاده المعمري». و لأجل إيضاح و تبيين زيادة المعمري نذكر متن الرواية عن أمالي الصدوق رحمه الله قال بعد سوق السند:
عن أبي سعيد الخدري قال: سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّىَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ جَلَّ شَأْنُهُ: (قالَ الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتابِ) قَالَ: ذَاكَ وَصِيُّ أَخِي سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ عَلَيْهِ السَّلَامُ.
فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ: (قُلْ كَفى‏ بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ) قَالَ: ذَاكَ أَخِي عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ.
شواهد التنزيل لقواعد التفضيل، ج‏1، ص: 401
423- أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْفَارِسِيُّ قَالَ: أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ الْمُفِيدُ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الْجَلُودِيُّ قَالَ: حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ سَهْلٍ قَالَ: حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ قَالَ: حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ الْمُحَبَّرِ قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ:
عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ‏ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى: وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ‏ قَالَ [هُوَ] عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ.
424- وَ أَخْبَرُونَا عَنْ أَبِي بَكْرٍ [السَّبِيعِيِ‏] قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مَنْصُورِ بْنِ الْجُنَيْدِ الرَّازِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ إِشْكَابَ قَالَ: حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُفَضَّلٍ قَالَ: حَدَّثَنَا مَنْدَلُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ سُلَيْمَانَ‏ «1» عَنْ أَبِي عُمَرَ زَاذَانَ، عَنِ ابْنِ الْحَنَفِيَّةِ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى: وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ‏ قَالَ: هُوَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ.
______________________________
(1). وَ رَوَاهُ أَيْضاً عَنْ إِسْمَاعِيلَ هَذَا بِسَنَدٍ آخَرَ أَبُو نُعَيْمٍ الْأَصْبَهَانِيُّ فِي تَفْسِيرِ الْآيَةِ الْكَرِيمَةِ مِنْ كِتَابِ: «مَا نَزَلَ مِنَ الْقُرْآنِ فِي عَلِيٍّ» كَمَا فِي كِتَابِ النُّورِ الْمُشْتَعِلِ ص 125، وَ كَمَا فِي الْفَصْلِ: (19) مِنْ كِتَابِ خَصَائِصِ الْوَحْيِ الْمُبِينِ ص 124، ط 1.
وَ رَوَاهُ أَيْضاً ابْنُ مَرْدَوَيْهِ فِي كِتَابِ مَنَاقِبِ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلَامُ.
وَ رَوَاهُ عَنْهُ الْإِرْبِلِيُّ فِي عُنْوَانِ: «مَا نَزَلَ فِي شَأْنِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ» مِنْ كِتَابِ كَشْفِ الْغُمَّةِ: ج 1، ص 324 ط بيروت.
وَ رَوَاهُ أَيْضاً مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْكُوفِيُّ الْمُتَوَفَّى بَعْدَ الْعَامِ: (300) فِي كِتَابِ مَنَاقِبِ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلَامُ الْوَرَقِ 42 ب- قَالَ:
[عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْحَسَّاسِ، عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ‏] حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُفَضَّلٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا مَنْدَلُ بْنُ عَلِيٍّ الْعَنَزِيُّ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عَلِيٍّ الْعَنَزِيِّ عَنْ أَبِي عُمَرَ، عَنِ ابْنِ الْحَنَفِيَّةِ [فِي‏] قَوْلِهِ [تَعَالَى‏]: (كَفى‏ بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ) قَالَ: [هُوَ] عَلِيٌّ.
شواهد التنزيل لقواعد التفضيل، ج‏1، ص: 402
425- أَخْبَرُونَا عَنْ أَبِي بَكْرٍ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَيْنِ بْنِ صَالِحٍ السَّبِيعِيِّ قَالَ: حَدَّثَنِي الْحُسَيْنُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحُسَيْنِ الْجَصَّاصُ قَالَ: أَخْبَرَنَا حُسَيْنُ بْنُ حَكَمٍ الْحِبَرِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُثْمَانَ، عَنْ أَبِي مَرْيَمَ قَالَ:
حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَطَاءٍ قَالَ: كُنْتُ جَالِساً مَعَ أَبِي جَعْفَرٍ فِي الْمَسْجِدِ فَرَأَيْتُ ابْناً لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلَامٍ‏ «1» جَالِساً فِي نَاحِيَةٍ- فَقُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ: زَعَمُوا أَنَّ أَبَا هَذَا عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ‏ (يَعْنِي) عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَلَامٍ.
قَالَ: لَا إِنَّمَا ذَاكَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ.

______________________________
(1). هَذَا هُوَ الصَّوَابُ الْمُوَافِقُ لِمَا فِي تَفْسِيرِ الْحِبَرِيِّ، وَ فِي النُّسْخَةِ الْكِرْمَانِيَّةِ: «فرأيت ابن أبا لعب عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلَامٍ» وَ فِي النُّسْخَةِ الْيَمَنِيَّةِ: «فَرَأَيْتُ ابْنَ أَبِي الْعَبْدِ ...» وَ إِلَيْكَ نَصَّ الْكَلَامِ فِي الْحَدِيثِ: (23) مِنْ تَفْسِيرِ الْحِبَرِيِّ الْوَرَقِ 17- أ-: قَالَ بَعْدَ سَوْقِ السَّنَدِ كَمَا نَقَلَهُ عَنْهُ هَاهُنَا-:
كُنْتُ جَالِساً مَعَ أَبِي جَعْفَرٍ فِي الْمَسْجِدِ فَرَأَيْتُ ابْناً لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلَامٍ جَالِساً فِي نَاحِيَةٍ، فَقُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ: زَعَمُوا أَنَّ أَبَا هَذَا الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتابِ‏ قَالَ: لَا ذَاكَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ، وَ أُوحِيَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ [أَنْ‏] قُلْ لِلنَّاسِ: مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ [فَعَلِيٌّ مَوْلَاهُ‏] فَأَبْلَغَ بِذَلِكَ وَ خَافَ النَّاسَ فَأَوْحَى إِلَيْهِ‏ (يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ، وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ، وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ) فَأَخَذَ بِيَدِ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلَامُ فَقَالَ: مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِيٌّ مَوْلَاهُ.
وَ رَوَاهُ إِلَى قَوْلِهِ: «ذَاكَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ» الثَّعْلَبِيُّ فِي تَفْسِيرِ الْآيَةِ الْكَرِيمَةِ مِنْ تَفْسِيرِهِ قَالَ:
أَخْبَرَنِي أَبُو مُحَمَّدٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْقَايِنِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا الْقَاضِي أَبُو الْحَسَنِ مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ النَّصِيبِيُّ بِبَغْدَادَ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ السَّبِيعِيُّ بِحَلَبَ، حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَسَنِ [كَذَا] الْجَصَّاصُ، أَخْبَرَنَا حُسَيْنُ بْنُ حَكَمٍ ...
هَكَذَا رَوَاهُ عَنْهُ ابْنُ الْبِطْرِيقِ رَفَعَ اللَّهُ مَقَامَهُ فِي الْفَصْلِ: (19) مِنْ كِتَابِ خَصَائِصِ الْوَحْيِ الْمُبِينِ ص 124، ط 1، وَ فِي الْفَصْلِ: (35) مِنْ كِتَابِ الْعُمْدَةِ ص 152.
وَ رَوَاهُ أَيْضاً الْبَحْرَانِيُّ عَنْهُ فِي الْحَدِيثِ الْأَوَّلِ مِنَ الْبَابِ (58) مِنْ كِتَابِ غَايَةِ الْمَرَامِ ص 357.
وَ رَوَاهُ ابْنُ الْمَغَازِلِيِّ فِي الْحَدِيثِ (358) مِنْ مَنَاقِبِهِ ص 313، قَالَ:
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ طَاوَانَ إِذْناً، أَنَّ أَبَا أَحْمَدَ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَوْذَبٍ أَخْبَرَهُمْ قَالَ:
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْعَسْكَرِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ [بْنِ أَبِي شَيْبَةَ] حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مَيْمُونٍ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَابِسٍ قَالَ: [لَمَّا] دَخَلْتُ أَنَا وَ أَبُو مَرْيَمَ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَطَاءٍ، قَالَ أَبُو مَرْيَمَ: حَدِّثْ عَلِيّاً بِالْحَدِيثِ الَّذِي حَدَّثَتْنِي عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ [عَلَيْهِ السَّلَامُ‏] قَالَ: [نَعَمْ‏] كُنْتُ عِنْدَ أَبِي جَعْفَرٍ جَالِساً إِذْ مَرَّ عَلَيْهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ، قُلْتُ: جَعَلَنِيَ اللَّهُ فِدَاكَ هَذَا ابْنُ الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ قَالَ: لَا وَ لَكِنَّهُ صَاحِبُكُمْ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلَامُ الَّذِي نَزَلَتْ فِيهِ آيَاتٌ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ [مِثْلُ قَوْلِهِ‏]: (الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتابِ). [وَ مِثْلُ قَوْلِهِ:] (أَ فَمَنْ كانَ عَلى‏ بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ). وَ [مِثْلُ قَوْلِهِ:] (إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ [وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ‏]) الْآيَةَ.
وَ رَوَاهُ عَنْهُ ابْنُ بِطْرِيقٍ فِي الْفَصْلِ: (15) مِنَ الْعُمْدَةِ ص 61 وَ فِي الْفَصْلِ: (19) مِنْ كِتَابِ خَصَائِصِ الْوَحْيِ الْمُبِينِ ص 26. وَ رَوَاهُ أَيْضاً عَنْهُ الْبَحْرَانِيُّ فِي الْبَابِ (59) مِنْ كِتَابِ غَايَةِ الْمَرَامِ ص 104، وَ الْبَابِ (59) ص 360.
شواهد التنزيل لقواعد التفضيل، ج‏1، ص: 403
- و رواه عن أبي مريم و اسمه عبد الغفار بن القاسم- أبو نعيم الملائي [كما] في [التفسير] العتيق‏.
شواهد التنزيل لقواعد التفضيل، ج‏1، ص: 404
426- أَخْبَرَنَا عُمَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ الْعَدْلُ‏ «1» [قَالَ:] أَخْبَرَنَا زَاهِرُ بْنُ أَحْمَدَ [قَالَ‏] أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى الصَّوْلِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ فَهْدٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُقْبَةَ، قَالَ: حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ حُسَيْنٍ‏ «2» قَالَ: حَدَّثَنَا قَيْسٌ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ «3» عَنْ أَبِي صَالِحٍ‏ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَ جَلَّ: وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ‏ قَالَ: [قَالَ‏] رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ: هُوَ عَلِيٌّ وَ لَكِنَّا لَا نُسَمِّيهِ‏ «4».
______________________________
(1). كَذَا فِي النُّسْخَةِ الْيَمَنِيَّةِ، وَ الظَّاهِرُ أَنَّهُ هُوَ الصَّوَابُ وَ أَنَّهُ هُوَ عُمَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ جَعْفَرٍ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْبُحَيرِيُّ رَأْسُ الْمُزَكِّينَ فِي عَصْرِهِ النَّسِيبُ فِي بَيْتِهِ الْمُتَوَفَّى سَنَةَ (446) الْمُتَرْجَمُ تَحْتَ الرقم: (1364) مِنْ كِتَابِ مُنْتَخَبِ السِّيَاقِ ص 608 ط 1.
وَ أَيْضاً عَقَدَ لَهُ ابْنُ حَجَرٍ تَرْجَمَةً فِي حَرْفِ الْعَيْنِ مِنْ كِتَابِ لِسَانِ الْمِيزَانِ: ج 4 ص 326.
وَ فِي النُّسْخَةِ الْكِرْمَانِيَّةِ: «أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ الْعَدْلِ ...».
(2). كَذَا فِي النُّسْخَةِ الْيَمَنِيَّةِ، وَ فِي النُّسْخَةِ الْكِرْمَانِيَّةِ: «مُحَمَّدُ بْنُ عُقْبَةَ وَ الْحَسَنُ بْنُ حُسَيْنٍ ...».
(3). كَذَا فِي النُّسْخَةِ الْكِرْمَانِيَّةِ، وَ إِسْمَاعِيلُ هَذَا مُتَرْجَمٌ فِي كِتَابِ تَهْذِيبِ التَّهْذِيبِ: ج 1، ص 291.
وَ فِي النُّسْخَةِ الْيَمَنِيَّةِ: «عَنْ إِسْمَاعِيلَ عَنِ ابْنِ أَبِي خَالِدٍ ...».
(4). هَذَا هُوَ الظَّاهِرُ الْمَذْكُورُ فِي النُّسْخَةِ الْيَمَنِيَّةِ، وَ فِي النُّسْخَةِ الْكِرْمَانِيَّةِ: «وَ لَكِنَّهُ لَا نُسَمِّيهِ».
شواهد التنزيل لقواعد التفضيل، ج‏1، ص: 405
427- أَخْبَرَنَا عَقِيلُ بْنُ الْحُسَيْنِ قَالَ: أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ الْجُمَحِيُ‏ «1» قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ الْخُرَيْبِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنِ الْأَعْمَشِ‏ «2» عَنْ أَبِي صَالِحٍ‏ [فِي قَوْلِهِ تَعَالَى‏]: وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ‏ قَالَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ كَانَ عَالِماً بِالتَّفْسِيرِ وَ التَّأْوِيلِ‏ «3» وَ النَّاسِخِ وَ الْمَنْسُوخِ وَ الْحَلَالِ وَ الْحَرَامِ.
قَالَ أَبُو صَالِحٍ: سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ مَرَّةً يَقُولُ: هُوَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ‏ «4» وَ سَمِعْتُهُ فِي آخِرِ عُمُرِهِ يَقُولُ: لَا وَ اللَّهِ مَا هُوَ إِلَّا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ.
______________________________
(1). كَذَا فِي النُّسْخَةِ الْكِرْمَانِيَّةِ، وَ فِي النُّسْخَةِ الْيَمَنِيَّةِ: «عُمَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْجُمَحِيُّ ...».
(2). وَ يَجِي‏ءُ بِمُغَايَرَةٍ طَفِيفَةٍ فِي الْحَدِيثِ: (601) ص 437 ط 1.
(3). كَذَا فِي النُّسْخَةِ الْيَمَنِيَّةِ، وَ فِي النُّسْخَةِ الْكِرْمَانِيَّةِ: «لَقَدْ كَانَ عَارِفاً بِالتَّفْسِيرِ وَ التَّأْوِيلِ ...».
(4). وَ قَالَ أَبُو عُمَرَ فِي تَرْجَمَةِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلَامٍ مِنْ كِتَابِ الْاسْتِيعَابِ بِهَامِشِ الْإِصَابَةِ: ج 2 ص 383 قَالَ: وَ أَنْكَرَ عِكْرِمَةُ وَ الْحَسَنُ [كَوْنَ الْآيَةِ فِي عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلَامٍ‏] وَ قَالا: كَيْفَ يَكُونُ ذَلِكَ وَ السُّورَةُ مَكِّيَّةٌ وَ إِسْلَامُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلَامٍ كَانَ بَعْدَ ذَلِكَ.
شواهد التنزيل لقواعد التفضيل، ج‏1، ص: 406
ترجمه شواهد التنزيل 156

[69] قُلْ كَفى‏ بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ‏. (رعد/ 43) و كسانى كه كافر شدند مى‏گويند: (تو فرستاده نشده‏اى) بگو: كافى است خدا و آن كس كه نزد او علم كتاب است، ميان من و شما گواه باشد.
(422) ابو سعيد خدرى يكى از اصحاب و ياران پيامبر صلى اللَّه عليه و آله نقل كرده است كه از مصطفى صلى اللَّه عليه و آله پرسيدم:
يا رسول اللَّه! منظور از وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ‏ كيست؟
حضرت در جواب فرمود: كسى كه علم كتاب نزد اوست برادرم على بن ابى طالب عليه السّلام است.
(423) سعيد بن جبير نقل كرده است:
ابن عباس مفسّر قرآن و صحابى پيامبر در باره قول خداوند وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ‏ بيان كرد، كه منظور، على عليه السّلام است كه علم الكتاب در نزد اوست.
(424) ابى عمر زاذان از ابن حنفيّة در توضيح كلام خدا وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ‏ نقل كرد كه مصداق آيه على بن ابى طالب عليه السّلام است.
ترجمه شواهد التنزيل، ص: 156
(425) عبد اللَّه بن عطاء حكايت كرد: روزى در خدمت ابى جعفر عليه السّلام در مسجد نشسته بوديم، ديدم فرزندان و نواده‏گان عبد اللَّه بن سلام در قسمت ديگر مسجد نشسته‏اند.
به ابى جعفر عليه السّلام گفتم؛ يا ابن رسول اللَّه! اينان گمان مى‏كنند در نزد پدرشان عبد اللَّه بن سلام‏ عِلْمُ الْكِتابِ‏ موجود بود.
ابى جعفر عليه السّلام فرمود: خير؛ اين گونه نيست؛ عِلْمُ الْكِتابِ‏ در نزد على عليه السّلام جدّ ماست.
(426) اسماعيل بن ابى خالد حديثى از زبان ابى صالح نقل كرد كه او در توضيح آيه‏ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ‏ گفت: مردى از قريش بيان كرد مصداق بارز و آشكار آيه شريفه فوق على بن ابى طالب عليه السّلام است. امّا ما نام او را ذكر نمى‏كنيم.
(427) از ابى صالح در تفسير و توضيح آيه شريفه‏ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ‏ سؤال شد. آن مرد فرزانه گفت: مصداق آيه على بن ابى طالب عليه السّلام است. كه عالم به تفسير و تاويل، ناسخ و منسوخ، حلال و حرام قرآن شريف بود.



ترجمه شواهد التنزيل 156

است و قصر من و كاخ على عليه السّلام در جاى واحد است و تخت من و تخت على در مكانى واحد است؟! [69] قُلْ كَفى‏ بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ‏. (رعد/ 43) و كسانى كه كافر شدند مى‏گويند: (تو فرستاده نشده‏اى) بگو: كافى است خدا و آن كس كه نزد او علم كتاب است، ميان من و شما گواه باشد.


(422) ابو سعيد خدرى يكى از اصحاب و ياران پيامبر صلى اللَّه عليه و آله نقل كرده است كه از مصطفى صلى اللَّه عليه و آله پرسيدم:


يا رسول اللَّه! منظور از وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ‏ كيست؟


حضرت در جواب فرمود: كسى كه علم كتاب نزد اوست برادرم على بن ابى طالب عليه السّلام است.


(423) سعيد بن جبير نقل كرده است:


ابن عباس مفسّر قرآن و صحابى پيامبر در باره قول خداوند وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ‏ بيان كرد، كه منظور، على عليه السّلام است كه علم الكتاب در نزد اوست.


(424) ابى عمر زاذان از ابن حنفيّة در توضيح كلام خدا وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ‏ نقل كرد كه مصداق آيه على بن ابى طالب عليه السّلام است.


ترجمه شواهد التنزيل، ص: 156
(425) عبد اللَّه بن عطاء حكايت كرد: روزى در خدمت ابى جعفر عليه السّلام در مسجد نشسته بوديم، ديدم فرزندان و نواده‏گان عبد اللَّه بن سلام در قسمت ديگر مسجد نشسته‏اند.


به ابى جعفر عليه السّلام گفتم؛ يا ابن رسول اللَّه! اينان گمان مى‏كنند در نزد پدرشان عبد اللَّه بن سلام‏ عِلْمُ الْكِتابِ‏ موجود بود.


ابى جعفر عليه السّلام فرمود: خير؛ اين گونه نيست؛ عِلْمُ الْكِتابِ‏ در نزد على عليه السّلام جدّ ماست.


(426) اسماعيل بن ابى خالد حديثى از زبان ابى صالح نقل كرد كه او در توضيح آيه‏ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ‏ گفت: مردى از قريش بيان كرد مصداق بارز و آشكار آيه شريفه فوق على بن ابى طالب عليه السّلام است. امّا ما نام او را ذكر نمى‏كنيم.


(427) از ابى صالح در تفسير و توضيح آيه شريفه‏ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ‏ سؤال شد. آن مرد فرزانه گفت: مصداق آيه على بن ابى طالب عليه السّلام است. كه عالم به تفسير و تاويل، ناسخ و منسوخ، حلال و حرام قرآن شريف بود.
یا من هو عنده علم الکتاب

ویا من هو فی ام الکتاب لدینا لعلی حکیم

__________________
اللهم صل علی محمد وآ ل محمد وعجل فرجهم والعن من عاداهم
اللهم صل علی فاطمة وابیها وبعلها وبنیها والسر المستودع فیها ان تصلی علی محمد وآل محمد
قال رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم :عنوان صحیفة المؤمن حب علی بن ابی طالب علیه السلام
یا مرتضی علی مددی" وهوالعلی العظیم "1001 ,اللهم عجل لولیک الفرج
اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد وآل محمد وآخر تابع له علی ذلک اللهم العنهم جمیعا بعدد ما احاط به علمک وبعدد فضائل امیرالمومنین علی بن ابی طالب علیه السلام وبعدد رذائل اعدائه
اللهم العن قاتلی فاطمة الزهراء

آخرين ويرايش عبدالعلی69 ، 3 هفته پيش در 02:01PM.
عبدالعلی69 حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
قديمي 3 هفته پيش   #2
عبدالعلی69
عضو ثابت
 
نشان عبدالعلی69
 
تاريخ ثبت نام: Dec 2013
مكان: نعیم
پاسخ‌ها: 16,653
ج: وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلاً قُلْ كَفى‏ بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ ع



ترجمه شواهد التنزيل، ص: 5

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‏
حمد و سپاس خداى بزرگ را كه دوستان و اولياى خويش را به انواع كرامات مزيّن و آنان را رفعت مقام و علوّ درجات عنايت فرمايد.
و بهترين درود و صلوات بر محمد مصطفى صلى اللَّه عليه و آله و سلّم سرور كائنات باد.
كتاب حاضر ترجمه شواهد التنزيل لقواعد التفضيل، متعلّق به يكى از علماى اهل سنّت به نام «حاكم حسكانى» است كه در قرن پنجم ه. ق مى‏زيست و در سال 490 ه. ق بدرود حيات گفت.
كتاب فوق تاكنون ترجمه فارسى نشده است و براى اولين بار به مناسبت سال امير المؤمنين على عليه السّلام ترجمه و چاپ مى‏شود.
در اين مجموعه سعى و تلاش گرديد در ذكر شماره آيات و روايات از اصل كتاب متابعت شود تا مراجعه به اصل كتاب در هنگام ضرورت آسان‏تر گردد.
و در ترجمه كتاب حاضر، روايت‏هاى مشابه كه از يك نفر نقل شده در پاورقى با ذكر شماره آن روايت آورده شد تا موجب طولانى شدن كتاب نگردد.
ترجمه شواهد التنزيل، ص: 6
كتاب شواهد التنزيل در دو جلد با ذكر سلسله سند تدوين شده بود كه بعلت عدم تطويل سعى شد از ذكر اسامى سند خوددارى شده و فقط دو يا سه نفر كه متصل به زمان نقل حديث بودند آورده شود.
لذا مجموعه دو جلدى كتاب اصلى در يك جلد ترجمه و تنظيم گرديد.
اما انگيزه ترجمه اين كتاب با توجه به اين كه كتاب شواهد التنزيل از كتابهاى ارزنده و پر محتوا و مستند مى‏باشد كه از منابع روايى اهل سنت نقل گرديده و هم اين كه مؤلف كتاب فوق از علماى برجسته و قابل اعتماد اهل سنت و داراى اطلاعات كافى و تحقيق وافى در علم حديث و رجال و روايت بوده است.
و هم اين كه محتواى كتاب فوق با الهام از آيات قرآنى و روايات نبوى لطف خاصى به فضاى معنوى كتاب داده است و مخصوصاً موضوع كتاب فوق در باره شخصيت برجسته و نمونه جهان اسلام امير المؤمنين على عليه السّلام است كه اين خصيصه‏ ها موجب شد اين كتاب در سال امير المؤمنين مورد توجه قرار گيرد تا محبان فارسى زبان على و اهل بيتش عليهم السّلام از انديشه و ديدگاه محدثان و راويان اهل سنّت نسبت به امير مؤمنان آگاه شوند.
اميد است اين مجموعه ارزشمند، علمى و مستند مورد استفاده برادران ارجمند بالاخص برادران اهل تسنّن و علاقمندان امير المؤمنين على عليه السّلام قرار گيرد.
معرفى مؤلف كتاب شواهد التنزيل‏
در معرفى صاحب كتاب، بزرگان اهل سنت بياناتى را ابراز داشته‏اند كه از باب نمونه سخنان دو تن از آنان را نقل مى‏كنيم:
سيوطى در كتاب «طبقات حفاظ» در معرفى «حاكم حسكانى» مى‏گويد:
حسكانى محدّثى توانا و قاضى زبردست بود، نامش به ابن الحذاء معروف بود.
مردى فاضل، شيخى دقيق و مدقق كه صاحب ذوق و عنايت به علم الحديث بود در اين فن كتاب‏هايى را تدوين و جمع‏آورى كرد.
ترجمه شواهد التنزيل، ص: 7
همچنين ذهبى از علماى اهل سنت از كتاب الطبقة جلد 14 مى‏گويد:
الحسكانى القاضى المحدث ابو القاسم عبد الله بن عبد الله بن احمد بن محمد بن احمد بن محمد حسكان القرشى العامرى النيشابورى الحنفى الحاكم معروف به ابن الحذاء شيخى مدقق و متقن و صاحب ذوق تام در علم الحديث بود كه با عنايت وافر و همت كامل در اين فن جدّ و جهد نمود و كتابهايى را تأليف و تدوين كرد.
او از جدّ و همچنين از ابن ابى الحسن علوى و ابى عبد الله حاكم و ابى طاهر بن محمش و ... حديث نقل مى‏كرد و پيوسته در حال استماع يا افاضه يا جمع آورى حديث نبوى بود و عمر خويش را در اين راه صرف كرد تا در سال 490 ه. ق به دار باقى شتافت.
انگيزه تأليف كتاب از زبان مؤلف‏
چنين آورده ‏اند كه شيخ اجل على بن حمزة بن على رشكى خبر داد، فرزند مصنّف به نام وهب بن على حسكانى الحذاء نقل كرد:
پدرش حاكم امام ابو القاسم حسكانى، حكايتى شنيدنى در انگيزه تأليف اين كتاب ارزشمند را اين چنين بيان كرد و گفت:
بعضى از علماى عوام زده كه رياست بر عوام النّاس را دوست داشتند، سخنانى طبق مذاق و ميل آنان مى‏گفتند.
از جمله در روزگار ما در يكى از مجالس پر جمعيت و شلوغ، يكى از اصحاب ابن كرام كه از اين صنف عالمان بود بر كرسى موعظه نشست و با سخنان وقيعانه در باره علويان، پيروان خود را گمراه و اغواء مى‏كرد. و مبالغت چندان نمود، و سخنان پريشان همى گفت، و به عيب‏جويى و مذمت علويان و آباء و اجداد آنان پرداخت.
چون همدلى و همراهى مستمعين و سكوت حاضرين را مشاهده كرد پا را از گليم خويش فراتر نهاده در صدد عيب‏جويى سر سلسله علويان يعنى على بن ابى طالب عليه السّلام افتاد و گفت: هيچ مفسّرى را نديدم كه گفته باشد سوره‏ هَلْ‏
ترجمه شواهد التنزيل، ص: 8
أَتى‏ عَلَى الْإِنْسانِ‏ در شأن على بن ابى طالب عليه السّلام و اهل بيت او نازل شده است.
نه تنها سوره هل اتى بلكه هيچ آيه‏اى از قرآن در فضيلت و كرامات على عليه السّلام و اهل بيتش نازل نشده است!! او با جرات و جسارت به گستاخى خويش ادامه داد و همچنان سخنان پريشان مى‏گفت. و به تهمت و افترا مبادرت مى‏كرد.
من از بزرگان مجلس و اكابر علما، توقع داشتم كه جوابى سخت و نيكو به او دهند. ولى متاسفانه همه سكوت كرده و كسى اعتراض نكرد مگر قاضى عماد الاسلام ابى العلا صاعد بن محمد (قدس روحه) كه اعتراض خويش را آشكار كرده و او را از باب امر به معروف و نهى از منكر مورد عتاب و سرزنش قرار داد.
من در پايان آن مجلس مصلحت چنان ديدم كه بايد به اين سخنان ناصواب و شبهه خطرناك جوابى نيكو گويم تا اذهان مسلمانان و اصحاب قرآن نسبت به على بن ابى طالب عليه السّلام مشوش نگردد لذا در اين راستا، به جمع‏آورى آيات قرآنى و روايات نبوى كه در شأن على بن ابى طالب عليه السّلام بيان شده بود، مبادرت كردم تا شخصيت علمى و مجاهدات‏هاى فرهنگى و فضيلت‏هاى بى‏شمار آن حضرت مورد شك و ترديد نسلهاى آينده قرار نگيرد.
بر همين اساس هر آيه‏اى كه قطعا يا احتمالا در شأن على عليه السّلام نازل شد استقصاء (شمارش) كردم و روايات مستند را با ذكر سند آن در ذيل آيات نقل كردم كه 209 آيه و 1163 روايت را در دو جلد كتاب به نام شواهد التنزيل، لقواعد التفضيل تدوين كردم تا شايد گوشه‏اى از عظمت و فضيلت بيكران على بن ابى طالب عليه السّلام را شناسانده باشم.
و حسبنا اللَّه و نعم الموفّق و الوكيل.
__________________
اللهم صل علی محمد وآ ل محمد وعجل فرجهم والعن من عاداهم
اللهم صل علی فاطمة وابیها وبعلها وبنیها والسر المستودع فیها ان تصلی علی محمد وآل محمد
قال رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم :عنوان صحیفة المؤمن حب علی بن ابی طالب علیه السلام
یا مرتضی علی مددی" وهوالعلی العظیم "1001 ,اللهم عجل لولیک الفرج
اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد وآل محمد وآخر تابع له علی ذلک اللهم العنهم جمیعا بعدد ما احاط به علمک وبعدد فضائل امیرالمومنین علی بن ابی طالب علیه السلام وبعدد رذائل اعدائه
اللهم العن قاتلی فاطمة الزهراء
عبدالعلی69 حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
قديمي 3 هفته پيش   #3
عبدالعلی69
عضو ثابت
 
نشان عبدالعلی69
 
تاريخ ثبت نام: Dec 2013
مكان: نعیم
پاسخ‌ها: 16,653
ج: وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلاً قُلْ كَفى‏ بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ ع

ترجمه شواهد التنزيل، ص: 9
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‏ مؤلف دانشمند، حاكم حسكانى قبل از وارد شدن به آيات قرآنى و بيان شأن نزول آنها فصولى را در طليعه كتاب به عنوان آغاز بحث مطرح كرده است كه رابطه تكميلى با مقاصد كتاب و ارتباط عقلائى با مباحث آن دارد و فصلهاى آن به شرح زير است:



* فصل اول:
فضائل بى‏شمار على عليه السّلام*
فصل دوم:

تقدم و برترى على عليه السّلام در تلاوت قرآن*
فصل سوم:

سبقت بر ياران در جمع‏آورى قرآن
* فصل چهارم:

عالم‏ترين فرد به تفسير و عارف‏ترين به تنزيل*
فصل پنجم:

كثرت آيات در شأن على عليه السّلام و اولاد*
فصل ششم:
معناى‏ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
ترجمه شواهد التنزيل، ص: 11
فصل اول

فضايل بى‏شمار على
صفات حميده، خصلت‏هاى پسنديده و فضايل ارزنده امير المؤمنين على عليه السّلام به قدرى زياد و فراوان است كه اكثر محدّثان و دانشمندان شيعه و سنّى از متقدمين و متأخرين در كتابهاى خويش نقل كردند.
در اين جا به پاره ‏اى از اين احاديث كه از متقدمين بالاخص عبد اللَّه بن عباس شاگرد تفسيرى على عليه السّلام نقل شده است اشاره مى‏شود.
(1) روايتى با سند طولانى از حكيم بن جبير از مجاهد نقل شد كه ابن عباس شاگرد امير المؤمنين على عليه السّلام در بيان عظمت استادش گفته است:
لقد كان لعلى بن ابى طالب عليه السّلام ثمانية عشر منقبة لو لم يكن له الّا واحدة لنجا بها، و لقد كانت له ثلاثة عشر منقبة لم تكن لاحد من هذه الامّة
براى على عليه السّلام هجده منقبت وجود دارد كه حتى اگر يكى از اين هجده منقبت را مى‏داشت. اهل نجات بود. همچنين سيزده منقبت از اين هجده كرامت مختص آن سيد و سرور است و احدى را در آن نصيبى نيست.

(2) مجاهد و عبد اللَّه بن شدّاد چنين نقل كرده‏اند:
ترجمه شواهد التنزيل، ص: 12
روزى در حضور عبد اللَّه بن عباس سخنى در باره على عليه السّلام به ميان آمد. ابن عباس گفت:
«لقد كانت لعلىّ ثمانية عشر منقبة ...»
از كسى سخن گفتيد، كه هجده منقبت را به تنهايى داراست كه اگر يكى از آن منقبت‏ها را هم مى‏داشت اهل رستگارى و نجات بود.
سيزده صفت و منقبت او مختصّ به اوست كه هيچ يك از امّت مصطفى صلى اللَّه عليه و آله غير از او اين منقبت‏ها را ندارد.

(3) حكيم بن جبير از (مجاهد و عبد اللَّه بن شدّاد) نقل كرده است ابن عباس بيان كرد:
لقد كان لعلىّ عليه السّلام ثمانية عشرة منقبة ....
على عليه السّلام را هجده منقبت است، اگر يكى از اين هجده منقبت را به تنهايى مى‏داشت. اهل نجات و رستگارى بود؛ حال آن كه داراى مناقب هجده‏گانه است. و همچنين برايش دوازده منقبت است كه هيچ يك از امّت محمّد صلى اللَّه عليه و آله داراى اين منقبت‏ها نيست، و اين مناقب اختصاص به على عليه السّلام دارد.
(4) ابو نعيم مى‏گويد: كامل بن علا برايم نقل كرد كه مجاهد در مناقب على عليه السّلام گفت:
انّ لعلىّ عليه السّلام سبعين منقبة ما كانت لاحد من اصحاب النّبي مثلها و ما من شى‏ء من مناقبهم الّا و قد شرّكهم فيها.
براى على بن ابى طالب عليه السّلام هفتاد فضيلت و منقبت وجود دارد. كه هيچ يك از اصحاب مصطفى صلى اللَّه عليه و آله در آنها سهمى و نصيبى ندارند. امّا منقبتى كه اصحاب محمّد صلى اللَّه عليه و آله دارند، على عليه السّلام در آن مناقب شريك است.

(5) محمّد بن عباد از محمد بن معتمر و او از پدر و جدش نقل كرده است:
كان لعلىّ بن ابى طالب عليه السّلام عشرون و مائة منقبة لم يشترك معه فيها احد من اصحاب محمّد صلى اللَّه عليه و آله و قد اشترك في مناقب النّاس.
«على عليه السّلام را يك صد و بيست منقبت از مناقب مخصوص است كه احدى از اصحاب محمّد صلى اللَّه عليه و آله را در آن مناقب نصيب و سهمى نيست؛ امّا على عليه السّلام در مناقب ديگران شريك است؛ يعنى هر منقبتى را كه اصحاب مصطفى صلى اللَّه عليه و آله داراست على عليه السّلام نيز همان فضيلت و منقبت را دارد.
ترجمه شواهد التنزيل، ص: 13


یا من هو عنده علم الکتاب

ویا من هو فی ام الکتاب لدینا لعلی حکیم
__________________
اللهم صل علی محمد وآ ل محمد وعجل فرجهم والعن من عاداهم
اللهم صل علی فاطمة وابیها وبعلها وبنیها والسر المستودع فیها ان تصلی علی محمد وآل محمد
قال رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم :عنوان صحیفة المؤمن حب علی بن ابی طالب علیه السلام
یا مرتضی علی مددی" وهوالعلی العظیم "1001 ,اللهم عجل لولیک الفرج
اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد وآل محمد وآخر تابع له علی ذلک اللهم العنهم جمیعا بعدد ما احاط به علمک وبعدد فضائل امیرالمومنین علی بن ابی طالب علیه السلام وبعدد رذائل اعدائه
اللهم العن قاتلی فاطمة الزهراء

آخرين ويرايش عبدالعلی69 ، 3 هفته پيش در 03:02PM.
عبدالعلی69 حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
قديمي 3 هفته پيش   #4
عبدالعلی69
عضو ثابت
 
نشان عبدالعلی69
 
تاريخ ثبت نام: Dec 2013
مكان: نعیم
پاسخ‌ها: 16,653
ج: وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلاً قُلْ كَفى‏ بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ ع


ترجمه شواهد التنزيل، ص: 13
ديدگاه اصحاب مصطفى در تفضيل على
(6) ابى طفيل از قول بعضى از اصحاب محمد صلى اللَّه عليه و آله روايت كرده:
لقد سبق لعلىّ بن ابى طالب عليه السّلام من المناقب ما لو انّ واحدة منها قسّمت بين الخلق و سعتهم خيراً.
مناقب كثيرى براى على بن ابى طالب عليه السّلام است كه اگر يكى از آن مناقب را بين جميع خلايق تقسيم مى‏كردند همه آنان را خير و خوبى و بركت فرا مى‏گرفت.
(7) محمد بن منصور از احمد بن حنبل چنين نقل كرده است:
ما جاء لاحد من اصحاب النّبى من الفضائل اكثر ممّا جاء لعلىّ بن ابى طالب عليه السّلام.
براى احدى از صحابه مصطفى صلى اللَّه عليه و آله به اندازه على بن ابى طالب فضايل و مناقب وارد نشده است.
(8) ابو حامد حضرمى و ابو نصر محمّد بن احمد گفته‏اند: از محمد بن منصور شنيديم كه او نقل كرد، احمد بن حنبل امام اهل حديث در فضيلت على عليه السّلام بيان كرده است:
ما جاء لاحد من اصحاب النّبى صلى اللَّه عليه و آله من الفضائل اكثر ممّا جاء لعلىّ بن ابى طالب عليه السّلام.
براى هيچ يك از اصحاب مصطفى صلى اللَّه عليه و آله فضايلى به اندازه على عليه السّلام وجود ندارد.
(9) حمدان وراق مى‏گويد از احمد بن حنبل شنيدم كه گفت:
ما روى لاحد من اصحاب رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله من الفضائل الصحاح ما روى لعلىّ بن ابى طالب عليه السّلام.
روايات صحيحى كه در بيان فضايل على عليه السّلام وارد شده، براى هيچ يك از اصحاب مصطفى صلى اللَّه عليه و آله وارد نشده است.
ترجمه شواهد التنزيل، ص: 14
(10) فطر بن خليفه مى‏گويد از ابو طفيل شنيدم گفت: بعضى از اصحاب مصطفى صلى اللَّه عليه و آله در مناقب على عليه السّلام چنين نقل مى‏كردند:
لقد كان لعلىّ عليه السّلام من السّوابق ما لو انّ سابقة منها قسّمت بين الخلائق لاوسعتهم خيراً

صفات حميده و سوابق درخشان على عليه السّلام آن چنان با ارزش است، كه اگر يكى از آن سوابق برجسته على عليه السّلام بين خلايق تقسيم شود، همه آنان را خير و خوبى فرا مى‏گرفت.
(11) محمّد بن عيسى از فطر بن خليفه و او از ابى طفيل روايت كرده، كه ابن عبّاس در بيان فضايل على عليه السّلام نقل كرد:
لقد سبقت لعلىّ عليه السّلام من السّوابق ما لو انّ واحدة منها قسّمت بين جميع الخلائق لاوسعتهم خيراً
سوابق درخشان على عليه السّلام چنان است كه اگر يكى از آنها در بين خلايق تقسيم شود. همه، اهل خير و خوبى مى‏شوند.
ديدگاه عبد اللَّه ابن عمر بن خطّاب در تفضيل على
(12) خلف بن خليفه بيان كرد: از ابا هارون عبدى شنيدم كه گفت؛ با عبد اللَّه بن عمر نشسته بودم، نافع بن ارزق به جمع ما پيوست. او با بى‏ حيايى و گستاخى گفت: به خدا سوگند كه من دشمن على عليه السّلام هستم و كينه او را در دل دارم.
ابن عمر گفت: اى نافع! خداوند دشمن تو باشد. تبغض رجلا سابقة من سوابقه خير من الدّنيا و ما فيها.
با مردى دشمنى مى‏كنى كه يك سابقه از سوابق درخشان او از دنيا و ما فيها بالاتر و برتر است!
ترجمه شواهد التنزيل، ص: 15

یا من هو عنده علم الکتاب

ویا من هو فی ام الکتاب لدینا لعلی حکیم
__________________
اللهم صل علی محمد وآ ل محمد وعجل فرجهم والعن من عاداهم
اللهم صل علی فاطمة وابیها وبعلها وبنیها والسر المستودع فیها ان تصلی علی محمد وآل محمد
قال رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم :عنوان صحیفة المؤمن حب علی بن ابی طالب علیه السلام
یا مرتضی علی مددی" وهوالعلی العظیم "1001 ,اللهم عجل لولیک الفرج
اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد وآل محمد وآخر تابع له علی ذلک اللهم العنهم جمیعا بعدد ما احاط به علمک وبعدد فضائل امیرالمومنین علی بن ابی طالب علیه السلام وبعدد رذائل اعدائه
اللهم العن قاتلی فاطمة الزهراء
عبدالعلی69 حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
قديمي 3 هفته پيش   #5
عبدالعلی69
عضو ثابت
 
نشان عبدالعلی69
 
تاريخ ثبت نام: Dec 2013
مكان: نعیم
پاسخ‌ها: 16,653
ج: وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلاً قُلْ كَفى‏ بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ ع


ترجمه شواهد التنزيل، ص: 15



نظر عكرمه مولى ابن عباس در تفضيل على

(13) عكرمه از ابن عبّاس چنين روايت كرده است:
ما في القرآن آية؛ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ‏ الّا و علىّ اميرها و شريفها و ما من اصحاب محمّد صلى اللَّه عليه و آله رجل الّا و قد عاتبه اللَّه و ما ذكر عليّا الّا بخير.



در قرآن كريم هر آيه‏اى با عنوان‏ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ‏ ذكر شده است.


على عليه السّلام امير آن مؤمنان و شريف‏ترين آن صالحان است. و از اصحاب محمّد صلى اللَّه عليه و آله كسى نيست كه مورد عتاب خداى سبحان قرار نگرفته باشد، مگر على بن ابى طالب عليه السّلام كه هميشه به خير و نيكويى توصيف شده است.


سپس عكرمه گفت: در مناقب جليله و فضايل كثيره على عليه السّلام چيزهايى مى‏دانم كه اقطار زمين و آسمان تاب و تحمّل شنيدن آنها را ندارند.


نامه عايشه در فضايل على
(14) عبد اللَّه بن عبد الرّحمان، قاضى شهر رى نقل كرده كه به ابى عبد الرّحمان گفتم:
نامه‏اى از عايشه دريافت كردم كه مناقب على عليه السّلام را در آن نوشته است.
ابى عبد الرّحمان در جواب گفت: بدان عايشه هر قدر از فضايل على عليه السّلام را يادآور شده باشد، باز هم، كم گفته است، چون فضايل آن حضرت بيشتر از آن است كه قابل شمارش و نگارش باشد؛ اگر عايشه هم فضايلى را نقل كرده باشد، از دريا قطره‏ اى و از خشكى ذره ‏اى را متذكّر شده است.
ترجمه شواهد التنزيل، ص: 17



فصل دوم تقدّم و برترى على در تلاوت قرآن‏


(15) عاصم از ابى عبد الرّحمان سلمى اين روايت را ذكر كرده است:
«ما رأيت احدا كان اقرأ للقرآن من علىّ عليه السّلام‏
هيچ كسى را نديدم در قرائت قرآن از على عليه السّلام برتر و مقدم‏تر باشد.
سپس عاصم مى‏گويد: ابو عبد الرّحمان قرائت قرآن را از على عليه السّلام فرا گرفت.


(16) ابى مالك از ابن عبّاس نقل مى‏كند؛ عبد الرّحمان بن عوف چند تن از اصحاب رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله را به نماز جماعت دعوت كرد، چون جمع شدند؛ على عليه السّلام را امام جماعت خويش قرار دادند؛ زيرا آن حضرت قرآن را بهتر از ديگران قرائت مى‏كرد.


(17) ابن فضيل از عطاء و او از ابو عبد الرّحمان سلمى نقل كرده است:
ما رأيت احداً اقرأ من علىّ عليه السّلام.
احدى را قارى‏تر از على بن ابى طالب عليه السّلام نديدم يعنى هيچ كسى را نديديم قرآن را بهتر از على عليه السّلام تلاوت كند.


(18) يحيى بن آدم مى‏گويد به ابى بكر بن عيّاش گفتم:
ترجمه شواهد التنزيل، ص: 18
بعضى از مردم مى‏گويند؛ على عليه السّلام قرائت قرآن را نمى‏داند يا نمى‏خواند.
در جواب گفت: هر كسى چنين گفت؛ دروغ گفته است. بلكه على عليه السّلام سرآمد قاريان قرآن است.


(19) عاصم از ابى نجود و او از عبد الرّحمان سلمى چنين نقل مى‏كند:
«ما رأيت احداً اقرأ من على بن ابى طالب عليه السّلام»
هيچ كسى را در قرائت قرآن تواناتر از على عليه السّلام نيافتم.


(20) ابى اسحاق از ابى الاحوص و او از عبد اللَّه بن مسعود كه از قاريان معروف قرآن است در باره على عليه السّلام چنين نقل كرده است:
«افرض اهل المدينة و اقرأوها علىّ بن أبى طالب عليه السّلام»
داناترين و قارى‏ترين مردم مدينه، على بن ابى طالب عليه السّلام بو
د.



(21) عبد اللَّه بن عباس گفت: عمر بن خطّاب هميشه مى‏گفت:
«اعلمنا بالقضاء و أقرؤنا للقرآن على بن ابى طالب عليه السّلام»
داناترين فرد به علم قضاوت و قارى‏ترين شخص به قرآن على بن ابى طالب عليه السّلام است.

ترجمه شواهد التنزيل، ص: 19

یا من هو عنده علم الکتاب

ویا من هو فی ام الکتاب لدینا لعلی حکیم

__________________
اللهم صل علی محمد وآ ل محمد وعجل فرجهم والعن من عاداهم
اللهم صل علی فاطمة وابیها وبعلها وبنیها والسر المستودع فیها ان تصلی علی محمد وآل محمد
قال رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم :عنوان صحیفة المؤمن حب علی بن ابی طالب علیه السلام
یا مرتضی علی مددی" وهوالعلی العظیم "1001 ,اللهم عجل لولیک الفرج
اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد وآل محمد وآخر تابع له علی ذلک اللهم العنهم جمیعا بعدد ما احاط به علمک وبعدد فضائل امیرالمومنین علی بن ابی طالب علیه السلام وبعدد رذائل اعدائه
اللهم العن قاتلی فاطمة الزهراء

آخرين ويرايش عبدالعلی69 ، 3 هفته پيش در 06:47PM.
عبدالعلی69 حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
قديمي 3 هفته پيش   #6
عبدالعلی69
عضو ثابت
 
نشان عبدالعلی69
 
تاريخ ثبت نام: Dec 2013
مكان: نعیم
پاسخ‌ها: 16,653
ج: وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلاً قُلْ كَفى‏ بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ ع

ترجمه شواهد التنزيل، ص: 19
فصل سوم سبقت بر ياران در جمع‏آورى قرآن‏
(22) حسن بن دينار از قول ابن سيرين چنين روايت كرده است:
وقتى ابو بكر بر مسند خلافت نشست، و على عليه السّلام خانه‏ نشين شد، مردى مغرض به ابو بكر گفت: على عليه السّلام از تو اكراه دارد.
ابو بكر، على عليه السّلام را فراخواند و گفت: آيا درست است كه تو از من بيزارى و نسبت به من اكراه دارى؟
على عليه السّلام فرمود: من از تو اكراهى ندارم، امّا چون رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله به ملكوت اعلى پيوسته و قرآن جمع‏آورى نشده است مى‏ترسم چيزى از قرآن كم يا زياد شود؛ سوگند ياد كرده‏ام جز براى نماز از خانه بيرون نيايم تا قرآن را جمع‏آورى كنم.
ابو بكر گفت: اگر چنين است پس كارى نيكو انجام مى‏دهى.
(23) سدىّ از عبد خير نقل كرد:
چون على عليه السّلام بعد از وفات نبى صلى اللَّه عليه و آله از بعضى مردم زمانه سبك عقلى و خيره‏سرى مشاهده كرد. سوگند ياد كرد تا قرآن را جمع‏آورى نكند؛ ردا بر دوش نيندازد. پس در خانه نشست و قرآن را جمع‏آورى كرد.
پس آن حضرت نخستين كسى بود كه قرآن را در مصحف جمع‏آورى كرد و از قلبش به‏
ترجمه شواهد التنزيل، ص: 20
صورت مكتوب در مصحف نگاشت. و مصحف على عليه السّلام اكنون در نزد آل جعفر عليه السّلام موجود است.
(24) ايوب از عكرمه روايت كرد:
وقتى بعضى از مردم با ابو بكر بيعت كردند و او خلافت را به عهده گرفت. على عليه السّلام در خانه نشست و از بيعت سرباز زد، عمر به سراغ على عليه السّلام رفته با او ملاقات كرد و پرسيد:
يا على! آيا از بيعت با ابو بكر تخلّف مى‏كنى؟
على عليه السّلام فرمود: بعد از وفات رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله سوگند ياد كردم ردا بر دوش نگذارم مگر براى نمازهاى واجب تا قرآن را جمع‏آورى كنم، چون مى‏ترسم در قرآن تقلّبى صورت گيرد و كلام الهى دست خوش تحريف شود.
(25) سدىّ از عبد خير و او از يمان روايت كرده است:
زمانى كه رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله به ملكوت اعلى پيوست على عليه السّلام سوگند ياد كرد كه ردا بر دوش نگذارد تا سرانجام تمامى سور قرآن را جمع‏آورى كند و به صورت مصحف درآورد. و آن بزرگوار ردا بر دوش نگذاشت تا سرانجام قرآن شريف را جمع‏آورى كرد.
(26) ابن عون از محمّد بن سيرين چنين نقل مى‏كند كه ابن سيرين گفت:
در مدينه بودم و از ملاقات ابو بكر با على عليه السّلام با خبر شدم. ابو بكر به على گفت يا على! شنيدم از امارت و حكومت من اكراه دارى؟! على عليه السّلام گفت: خير؛ بلكه سوگند ياد كرده‏ام تا قرآن را جمع‏آورى نكنم ردا بر دوش نگذارم.
ابن سيرين ادامه داد و گفت:
على عليه السّلام قرآن را با شأن نزول آياتش مكتوب كرد كه اگر آن قرآن به دست ما مى‏رسيد، به علم كثير و حكمت‏هاى فراوان دسترسى پيدا مى‏كرديم.
ابن سيرين مى‏گويد از عكرمه در باره آن قرآن پرسيدم كه آن قرآن در كجاست؟ او ساكت شد و سخنى نگفت.
(27) ايّوب از محمّد بن سيرين روايتى به اين مضمون نقل مى‏كند:
وقتى رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله رحلت فرمود، على عليه السّلام خانه‏نشينى را انتخاب كرد، و از خانه بيرون‏
ترجمه شواهد التنزيل، ص: 21
نيامد. عدّه‏اى به ابو بكر گفتند، على از خانه بيرون نمى‏آيد. او حتماً به امارت و حكومت تو معترض است و از تو اكراه دارد.
ابو بكر، على عليه السّلام را فرا خواند و پرسيد: يا على عليه السّلام! آيا از اين كه امارت و حكومت به دست من است اكراه دارى؟
على عليه السّلام فرمود: از امارت تو كراهت ندارم امّا مى‏ترسم قرآن دستخوش تحريف شود، لذا سوگند ياد كردم تا قرآن را جمع‏آورى نكنم، عبا و ردا بر دوش نگذارم و از منزل بيرون نيايم.
ترجمه شواهد التنزيل، ص: 23
لازم به ذکر است حاکم حسکانی نویسنده کتاب غیر شیعه هست وروایت رو طبق اعتقاد خودشون اوردند

والابخاری نقل می کنه که مولا علیه السلام فرمود استبدعلینا برما استبداد وزورگوئی کردید

خطبه شقشقیه ودهها مورد گلایه حضرت از کودتای سقیفه و کودتاگران ش

یا من هو عنده علم الکتاب

ویا من هو فی ام الکتاب لدینا لعلی حکیم
__________________
اللهم صل علی محمد وآ ل محمد وعجل فرجهم والعن من عاداهم
اللهم صل علی فاطمة وابیها وبعلها وبنیها والسر المستودع فیها ان تصلی علی محمد وآل محمد
قال رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم :عنوان صحیفة المؤمن حب علی بن ابی طالب علیه السلام
یا مرتضی علی مددی" وهوالعلی العظیم "1001 ,اللهم عجل لولیک الفرج
اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد وآل محمد وآخر تابع له علی ذلک اللهم العنهم جمیعا بعدد ما احاط به علمک وبعدد فضائل امیرالمومنین علی بن ابی طالب علیه السلام وبعدد رذائل اعدائه
اللهم العن قاتلی فاطمة الزهراء

آخرين ويرايش عبدالعلی69 ، 2 هفته پيش در 02:31PM.
عبدالعلی69 حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
قديمي 2 هفته پيش   #7
عبدالعلی69
عضو ثابت
 
نشان عبدالعلی69
 
تاريخ ثبت نام: Dec 2013
مكان: نعیم
پاسخ‌ها: 16,653
ج: وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلاً قُلْ كَفى‏ بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ ع


ترجمه شواهد التنزيل، ص: 23
فصل چهارم على عالم‏ترين فرد به تفسير و عارف‏ترين كس به تنزيل‏
(28) ابى طفيل از انس بن مالك روايت كرده است كه مصطفى صلى اللَّه عليه و آله فرمود:
علىّ يعلّم النّاس بعدى من تأويل القرآن ما لا يعلمون‏
على عليه السّلام پس از وفات من تعليم دهنده تأويل قرآن به مردم است، در آنچه نمى‏دانند «1».
(29) عمير بن بشر خثعمى از قول عبد اللَّه بن عمر چنين نقل كرده است:
علىّ اعلم النّاس بما انزل اللَّه على محمّد صلى اللَّه عليه و آله‏
على بن ابى طالب عليه السّلام عالم‏ترين و عارف‏ترين مردم به قرآن است.

(30) سعيد بن حنظله از علقمة بن قيس روايت كرد؛ على عليه السّلام روزى در مسجد كوفه در خطبه ‏اى فرمود:
سلونى يا اهل الكوفة! قبل ان لا تسألونى فو الّذى نفسى بيده ما نزلت‏
______________________________
(1) همين روايت را جماعتى از عبد الكريم نقل كردند.
ترجمه شواهد التنزيل، ص: 24
آية الّا و انا اعلم بها اين نزلت و فيمن نزلت. في سهل ام في جبل او في مسير ام في مقام.
اى اهل كوفه! از مسائل علمى و شرعى و حكمت‏هاى الهى از من بپرسيد، قبل از آن كه نتوانيد از من سؤال كنيد و من در ميان شما نباشم. به خدايى كه جان على عليه السّلام در قبضه قدرت اوست، هيچ آيه‏اى نازل نشد مگر اين كه مى‏دانم در كجا و براى چه كسى و براى چه چيزى نازل شده است. آيا در درشت نازل شده يا در كوه؟ در مسير راه يا در منزلگاه؟
و مى‏دانم در توبيخ يا تمجيد چه كسى نازل شده است. پس از من در باره قرآن بپرسيد تا دانا شويد.

(31) وهب بن عبد اللَّه نقل كرد ابى طفيل گفت؛ على عليه السّلام را در حال خطبه ديدم، مى‏فرمود:
«سلونى فو اللَّه لا تسألونى عن شى‏ء يكون الى يوم القيامة الّا حدّثتكم به.
سلونى عن كتاب اللَّه و اللَّه ما من آية الّا و انا اعلم اين نزلت، بليل او بنهار، او بسهل نزلت أو في جبل».
اى مردم كوفه! از من سؤال‏هاى علمى كنيد، به خدا سوگند! در باره هر چيزى كه از حالا تا قيامت مسأله‏اش را بپرسيد، خبرش را به شما مى‏دهم.
اى مردم! از كتاب خدا، قرآن، بپرسيد، آيه‏اى نيست مگر اين كه مى‏دانم كجا و كى و چگونه و بر چه كسى و براى چه چيزى نازل شده و آيا در كوه يا در دشت نازل شده است
؟!
(32) ابى عبد الرّحمان سلمى چنين نقل كرده است: هيچ كسى را مثل على عليه السّلام عالم به علم قرائت قرآن نديدم، او بود كه مى‏فرمود:
«سلونى فو اللَّه لا تسألونى عن شى‏ء من كتاب اللَّه الّا احدّثكم بليل نزلت ام بنهار او في سهل او في جبل».
بپرسيد تا بگويم، از هر چه بپرسيد، جواب عالمانه مى‏گويم.
اگر از آيات ربّانى سؤال كنيد، خبر از شأن نزول، زمان و مكان نزول آيات را به شما خواهم داد.

ترجمه شواهد التنزيل، ص: 25
(33) سيد الشهداء، حسين بن على عليه السّلام بيان كرد؛ پدرم على عليه السّلام فرمود:
ما في القرآن آية الّا و قد قرأتها على رسول اللَّه و علّمنى معناها.
در قرآن هيچ آيه‏اى نيست مگر اين كه آن را براى رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله قرائت كردم و آن حضرت معنا و تفسيرش را به من تعليم داد.

(34) زيد بن على عليه السّلام از پدرش على بن حسين عليه السّلام و او از پدرش حسين عليه السّلام نقل كرد كه پدرم على عليه السّلام فرمود:
ما دخل نوم عينى و لا غمض رأسى على عهد رسول اللَّه حتّى علمت ذلك اليوم ما نزل به جبرئيل من حلال او حرام او سنّة او كتاب او امر او نهى و في من نزلت.
در عهد رسول اللَّه، خواب به چشمم راه نمى‏يافت، مگر آن كه در آن روز علم پيدا مى‏كردم كه جبرئيل از حلال و حرام، از سنّت و كتاب، از امر و نهى چه چيزى را آورده و آيات در شأن چه كسى نازل شده است.

(35) زيد بن على عليه السّلام از پدر و جدّش نقل كرد كه على عليه السّلام فرمود:
ما دخل عينى و لا رأسى حتّى علمت ....
هيچ شبى چشمم به خواب نمى‏رفت مگر اين كه علم و معرفت به آيات نازل شده در آن روز و از حلال و حرام، از امر و نهى، از سنّت و كتاب، از شأن نزول آيات علم پيدا مى‏كردم، آن‏گاه مى‏خوابيدم.

(36) ابو بكر بن عيّاش از ثوير بن ابى فاخته از پدرش نقل كرد كه على عليه السّلام فرمود:
كان لى لسان سؤل و قلب عقول و ما نزلت آية الّا و قد علمت فيم نزلت و على من نزلت و بم انزلت.
براى من زبانى گويا و قلبى عاقل قرار داده شد و هيچ آيه‏اى نازل نشد، مگر اين كه مى‏دانم در كجا و براى چه كسى و براى چه چيزى نازل شده است
.
(37) سعيد بن حنظله از علقمة بن قيس چنين روايت مى‏كند كه على عليه السّلام مى‏فرمود:
سلونى يا اهل الكوفة! قبل ان لا تسألونى فو الّذى نفسى بيده ما نزلت‏
ترجمه شواهد التنزيل، ص: 26
آية الّا و انا اعلم اين نزلت و فيمن نزلت أ في سهل ام في جبل ام في مسير ام في مقام‏
«1».
(38) سليمان احمسى از پدرش اين روايت را نقل كرده است كه على عليه السّلام فرمود:
و اللَّه ما نزلت آية الّا و قد علمت فيما نزلت و اين نزلت و على من نزلت.
به خدا سوگند، آيه‏اى نازل نشد مگر اين كه مى‏دانم در باره چه كسى و در كجا و براى چه چيزى نازل شده است.
سپس ادامه داد و فرمود:
«لأنّ اللَّه وهب لى قلباً عقولًا و لساناً طلقاً؛
براى اين كه خداى حكيم، قلبى عاقل و زبانى گويا و آزاد، به من عنايت كرد.
»
(39) منهال بن عمرو از عباد بن عبد اللَّه اين روايت را نيز نقل كرده است كه على عليه السّلام فرمود:
هيچ آيه‏ اى نازل نشد مگر اين كه مى‏دانم آن آيه در كوه يا در دشت، در شب و يا در روز نازل شده است و نيز مى‏دانم هر آيه‏اى در شأن و منزلت يا مذمّت چه كسى نازل شده است.
(40) عطاء از عايشه چنين نقل كرده است كه عايشه گفت:
على اعلم اصحاب محمّد بما انزل على محمّد.
على عليه السّلام عارف‏ترين و عالم‏ترين اصحاب نبى صلى اللَّه عليه و آله به قرآن كريم است.
(41) آبان بن ابى عيّاش از سليم بن قيس هلالى شنيده است كه على عليه السّلام فرمود:
ما نزلت على رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله آية الّا اقرأنيها علىّ فاكتبها بخطّى و علّمنى تأويلها و تفسيرها و ناسخها و منسوخها و محكمها و متشابهها، و دعا اللَّه ان يعلمني فهمها و حفظها.
آيه ‏اى نازل نمى‏شد مگر اين كه مصطفى صلى اللَّه عليه و آله بر من قرائت مى‏كرد و من آن را با خط خود مى‏نوشتم، آن حضرت تأويل، تفسير، ناسخ، منسوخ، محكم و متشابه آن آيات را به من‏
______________________________
(1) ترجمه اين كلام على عليه السّلام در شماره 30 ذكر شد، مراجعه فرماييد.
ترجمه شواهد التنزيل، ص: 27
آموخت و به بركت دعاى مصطفى صلى اللَّه عليه و آله حتى يك حرف را فراموش نكردم. و بر اثر دعاى آن حضرت خداى سبحان فهم، حفظ و ضبط قرآن را به من عنايت كرد.
(42) از قول شعبى نقل شده است:
علىّ عليه السّلام اعلم اصحاب به قرآن است‏ «1».
(44) عبد الملك بن ابى سفيان گفت از عطا سؤال كردم، آيا در بين اصحاب و ياران مصطفى صلى اللَّه عليه و آله كسى عالم‏تر از على عليه السّلام يافت مى‏شود. در جواب گفت:
به خدا سوگند كسى عالم‏تر از او نيست‏
«2».
(46) محمّد بن فضيل مى‏گويد از ابن شبرمة شنيدم كه مى‏گفت:
هيچ كسى را سراغ ندارم بر منبر بنشيند و بگويد.
سلونى عمّا بين اللوحين الّا علىّ بن ابى طالب عليه السّلام.
جز على عليه السّلام كسى چنين ادعايى نكرد و نگفت؛ آنچه در قرآن است از من بپرسيد.

(47) از ابن شبرمه نيز شنيده شده كه او گفته است:
ما كان احد يقوم على المنبر فيقول سلونى عمّا بين اللوحين الّا على بن ابى طالب.
احدى بر منبر ننشست و نگفت، بپرسيد از هر چه مى‏خواهيد مخصوصاً از قرآن بپرسيد تا جواب بگويم مگر على بن ابى طالب عليه السّلام‏ «3».
______________________________
(1) روايت 43/ شواهد التنزيل از عامر شعبى به همين معنى نقل شد.
(2) روايت 45/ شواهد التنزيل از عبد الملك به همين معنى نقل شد.
(3) روايت 48/ شواهد التنزيل از عبد اللَّه حسين اشعر به همين معنا نقل شده است.
ترجمه شواهد التنزيل، ص: 29
یا من هو عنده علم الکتاب

ویا من هو فی ام الکتاب لدینا لعلی حکیم


__________________
اللهم صل علی محمد وآ ل محمد وعجل فرجهم والعن من عاداهم
اللهم صل علی فاطمة وابیها وبعلها وبنیها والسر المستودع فیها ان تصلی علی محمد وآل محمد
قال رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم :عنوان صحیفة المؤمن حب علی بن ابی طالب علیه السلام
یا مرتضی علی مددی" وهوالعلی العظیم "1001 ,اللهم عجل لولیک الفرج
اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد وآل محمد وآخر تابع له علی ذلک اللهم العنهم جمیعا بعدد ما احاط به علمک وبعدد فضائل امیرالمومنین علی بن ابی طالب علیه السلام وبعدد رذائل اعدائه
اللهم العن قاتلی فاطمة الزهراء
عبدالعلی69 حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
پاسخ

Bookmarks

کلیدواژه ها
علی شاهد وشهید به رسالت


كاربراني كه در حال مشاهده اين گفتگو هستند : 1 (0 عضو 1 ميهمان)
 
ابزار گفتگو

قوانين ارسال نوشته
شما نمی توانید سرنگار جدید ارسال نمائید.
شما نمی توانید پاسخ ارسال کنید.
شما نمی توانید ضمیمه ارسال کنید
شما نمی توانید نوشته های خود را ویرایش نمائید

کدتالار روشن هست
شكلكهاروشن هستند
[IMG]کد روشن هست
كد HTML خاموش هست

پرش به تالار مورد نظر


كليه زمانها +3.5 نسبت به گرينويچ . هم اكنون ساعت 12:31AM مي‌باشد.


© کليه حقوق براي باشگاه جوانان ايراني محفوظ است .
قوانين باشگاه
Powered by: vBulletin Version 3.8.10
Copyright ©2000 - 2018, Jelsoft Enterprises Ltd.
Theme & Persian translation by Iranclubs technical support team
اين وبگاه صرفا خدمات گفتمان فارسي بر روي اينترنت ارائه مي‌نمايد .
نظرات نوشته شده در تالارها بعهده نويسندگان آنهاست و لزوما نظر باشگاه را منعكس نمي‌كند
no new posts