بازگشت به عقب   باشگاه جوانان ایرانی / تالار گفتمان ایرانیان > فهرست اعضاء

نکات

ناقد ناقد حاضر نيست

عضو ثابت

درباره من

  • درباره ناقد
    جنسيت
    نامشخص

آمار

جمع نوشته‌ها
روزنوشت (وبلاگ)
اطلاعات عمومی
  • آخرين فعاليت: يه هفته پيش
  • تاريخ ثبت نام: Friday 31 May 2013

اشاره

موردی ثبت نشده است ...

نقل قول

Monday 30 September 2019
07:12PM - صبح گفتاری از ناقد در ج: درباره معادله دروغینی به اسم «یا جنگ یا مذاکره» نقل کرد
احسنت، اعتراف ب...
12:40PM - ناقد گفتاری از صبح در ج: درباره معادله دروغینی به اسم «یا جنگ یا مذاکره» نقل کرد
حالا ما نگفتیم ...
11:51AM - صبح گفتاری از ناقد در ج: درباره معادله دروغینی به اسم «یا جنگ یا مذاکره» نقل کرد
شما احیانا روضه ...
11:40AM - صبح گفتاری از ناقد در ج: درباره معادله دروغینی به اسم «یا جنگ یا مذاکره» نقل کرد
اگر رای مردم اصا...
11:05AM - نوشته های حذف شده
08:56AM - صبح گفتاری از ناقد در ج: درباره معادله دروغینی به اسم «یا جنگ یا مذاکره» نقل کرد
در عهدنامه مالک ...
Sunday 29 September 2019
09:13AM - صبح گفتاری از ناقد در ج: درباره معادله دروغینی به اسم «یا جنگ یا مذاکره» نقل کرد
این تعارض را از ...
07:36AM - ناقد گفتاری از صبح در ج: درباره معادله دروغینی به اسم «یا جنگ یا مذاکره» نقل کرد
مطمئن باشید اگ...
07:33AM - نوشته های حذف شده
Saturday 28 September 2019
12:54PM - صبح گفتاری از ناقد در ج: درباره معادله دروغینی به اسم «یا جنگ یا مذاکره» نقل کرد
دمکراسی یک واژه ...
11:34AM - ناقد گفتاری از Freedom1 در ج: درباره معادله دروغینی به اسم «یا جنگ یا مذاکره» نقل کرد
توسعه سیاسی بای...
Thursday 26 September 2019
07:49AM - Freedom1 گفتاری از ناقد در درباره معادله دروغینی به اسم «یا جنگ یا مذاکره» نقل کرد
توانمندی و دستا...
Tuesday 24 September 2019
09:11AM - صبح گفتاری از ناقد در ج: درباره معادله دروغینی به اسم «یا جنگ یا مذاکره» نقل کرد
اگر قرار به حساب...
Monday 23 September 2019
02:14PM - ناقد گفتاری از صبح در ج: درباره معادله دروغینی به اسم «یا جنگ یا مذاکره» نقل کرد
شک نکنید که نوب...
02:06PM - نوشته های حذف شده
12:22PM - صبح گفتاری از ناقد در ج: درباره معادله دروغینی به اسم «یا جنگ یا مذاکره» نقل کرد
اگر نبوی و امثال...
11:54AM - ناقد گفتاری از صبح در ج: درباره معادله دروغینی به اسم «یا جنگ یا مذاکره» نقل کرد
چه قدیسی هم شده...
10:46AM - صبح گفتاری از ناقد در ج: درباره معادله دروغینی به اسم «یا جنگ یا مذاکره» نقل کرد
بهزاد نبوی در مص...
07:39AM - ناقد گفتاری از صبح در ج: درباره معادله دروغینی به اسم «یا جنگ یا مذاکره» نقل کرد
این البته مسئو...
Sunday 22 September 2019
04:11PM - صبح گفتاری از ناقد در ج: درباره معادله دروغینی به اسم «یا جنگ یا مذاکره» نقل کرد
...ی است آقای ناقد! به خود شخص...

دیوارۀ کاربر

ناقد به سرنگار ماژول استعماری فتنه .... ترفندهای مشترک فتنه‌های ایران و عراق پاسخ داد.
" عراق را باید با شرایط خاص خودش سنجید
این کشور سه جنگ سخت را پشت سر گذاشته و سال ها تحریم شدید بوده
مشکلات زیرساختی از ساختار موزائیکی قومی - طائفه ای گرفته تا فساد سیستماتیک و نیز دخالت خارجی ها هم باعث شده مشکلات این کشور متراکم شود و البته انتظاری هم نیست که دولت یک ساله عبدالمهدی به سرعت همه مشکلات را حل کند.
با این حال وضعیت عراق در مواردی حداقل از ما بهتر است. برای مثال ارزش دینار طی سال های گذشته نوسان زیادی نداشته و یا حقوق کارمندان دولت در سطح مطلوبی قرار دارد.
اگر عراقی ها در اعتراض به مشکلات اقتصادی و معیشتی و فساد تظاهرات می کنند، علی القاعده در ایران مردم علیه تورم و بیکاری و فساد باید دست به انقلاب بزنند! "

يه هفته پيش

ناقد به سرنگار درباره معادله دروغینی به اسم «یا جنگ یا مذاکره» پاسخ داد.
"
نقل قول:
در اصل توسط صبح نوشته شده است نمايش نوشته
حالا ما نگفتیم کشورهای دنیا همه باطل و نامشروع هستند...
احسنت،
اعتراف به اشتباه هر چند جزئی هم هنر می خواهد!
اما اوج هنر شما این است که دمکراسی را خداوندگار و غایت من یا امثال من می دانید.
جل الخالق از این تفسیرهای دقیق و محققانه! "

2 هفته پيش

ناقد به سرنگار درباره معادله دروغینی به اسم «یا جنگ یا مذاکره» پاسخ داد.
" اگر رای مردم اصالت ذاتی ندارد، پس همه کشورها و نظام های دنیا که اسلامی نیستند باطل و نامشروع هستند

این همان نگاه تکفیری است که از نگاه شما هنر می خواهد! "

2 هفته پيش

ناقد به سرنگار درباره معادله دروغینی به اسم «یا جنگ یا مذاکره» پاسخ داد.
" در عهدنامه مالک اشتر مفاهیمی مثل آزادی، عدالت، رای مردم، پاسخگویی، نقد حاکمان، مذمت چاپلوسی، مبارزه قاطع با فساد و... موج می زند.
ادعای سیره علوی کار راحتی است، اما کو مرد عمل؟
حال یکی هم با ادعای حکومت دینی بیاید و بگوید رای مردم هیچ و پوچ است، اگر نگوییم داعشی است، پس چه بگوییم؟ "

2 هفته پيش

ناقد به سرنگار درباره معادله دروغینی به اسم «یا جنگ یا مذاکره» پاسخ داد.
"
نقل قول:
در اصل توسط صبح نوشته شده است نمايش نوشته
مطمئن باشید اگر حاکمیت الهی با مفاهیمی همچون (آزادی، التزام به قانون، نظم و انضباط، مسئولیت پذیری، پاسخ گویی، شفافیت، کار سازمانی، خرد جمعی، احترام به افکار عمومی و رای مردم، گردش قدرت)، تعارضی داشت، حقوق‌دان و آیت الله شهید دکتر بهشتی مفهومی به نام جمهوری اسلامی ارائه نمی‌داد که هم حاکمیت خداوند در آن باشد و هم خدمت و منفعت مردم.
این دوگانه ای است که همان منادیان دموکراسی غربی میسازند، همان کسانی که به توحش و رفتار غیر انسانی هیتلر و ترامپ یا نتانیاهو پاسخی ندارند که در همان بستر درست شده اند. این‌که (همه قبولش دارند) سخن عقلی و عالمانه‌ای نیست، این سیستم اشکال واضحی دارد که اکنون حتی کمر خود آمریکا را خرد می‌کند... این فقط سمبۀ پر زور و پشتوانۀ غربی شماست که در ایران نیز آن را می‌کوبید بدون این که الزاما شرایط تمدنی و بومی و فرهنگ ملی را در نظر بگیرید.
در واقع ایدۀ شهید بهشتی نسخۀ رفع اشکال شدۀ همان سیستمی است که ترامپ و هیتلر و نتانیاهو را برای بشر به ارمغان آورده است. حالا شما را نهاده‌اند که این اصلاح را طبق میلشان از بین ببرید. سرگرم باشید و سرگرم کنید، تا ببینیم به کجا می‌رسید...
این تعارض را از کجای حرف من دراوردید؟
یا بی دقت هستید یا اهل غرض ورزی
وگرنه من هم گفتم: این مفاهیم ریشه های دینی دارد...

نکند شما هم مثل همان دگم ها فکر میکنید؟ "

2 هفته پيش

ناقد به سرنگار درباره معادله دروغینی به اسم «یا جنگ یا مذاکره» پاسخ داد.
" دمکراسی یک واژه و یک نماد است که البته چون منشاغربی دارد، مذموم است. خصوصا نزد دگم اندیشانی که مدعی هستند حکم فقط حکم خداست و رای مردم محلی از اعراب ندارد.
شاید با ترجمه دمکراسی به مردم سالاری و یا افزودن پسوند دینی بتوان از حساسیت این واژه کاست. شاید هم بتوان گفت این تجربه کل بشریت است که هر چند در غرب نشو و نما یافته، اما به هر حال مقبول همگان است. سوء استفاده از این واژه هم به این دلیل اتفاق می افتد که دمکراسی ذاتا بار مثبت دارد.

از طرفی، باید توجه داشت فقط واژه دمکراسی مطرح نیست، بلکه فرهنگ نهفته در این واژه مهم است. فرهنگی که در برگیرنده مفاهیمی مانند آزادی، التزام به قانون، نظم و انضباط، مسئولیت پذیری، پاسخ گویی، شفافیت، کار سازمانی، خرد جمعی، احترام به افکار عمومی و رای مردم، گردش قدرت، تفکیک قوا و...است که متاسفانه ما در عمل با بسیاری از این مفاهیم (که اتفاقا ریشه های دینی هم دارد) بیگانه هستیم!
جالب آن که تحقق مفاهیم فوق در یک جامعه زمینه ساز عدالت در آن جامعه است و بعید است راه دیگری وجود داشته باشد. "

2 هفته پيش

ناقد به سرنگار درباره معادله دروغینی به اسم «یا جنگ یا مذاکره» پاسخ داد.
"
نقل قول:
در اصل توسط Freedom1 نوشته شده است نمايش نوشته
توسعه سیاسی باید یک خواست عمومی در نتیجه رشد آگاهی مردم باشه تا بشه بهش رسید، شاید یکی از زیر ساخت های لازم برای اون هم‌ توسعه اقتصادی باشه. در نبود توسعه سیاسی و با وجود تحریم هایی که توسعه اقتصادی رو غیر ممکن میکنن تنها گزینه ای که باقی میمونه اقتدار نظامیه وگرنه اینطور که کمر به نابودی ما بستن به سرنوشت سوریه و افغانستان و عراق دچار میشیم.
برخی اندیشمندان از ارتقای "فرهنگ سیاسی" به عنوان پیش زمینه توسعه سیاسی ـ اقتصادی نام برده اند. یعنی فرهنگ مشارکت و دموکراسی از خانه و مدرسه آغاز شده و به تدریج آحاد جامعه را دربگیرد. با تعمیم این فرهنگ، مسئولانی هم که به اریکه قدرت می رسند دموکرات و ملزم به رعایت قواعد آن هستند. به قول یکی از فیلسوفان غربی، جامعه دموکرات است که دولت دموکرات ایجاد می کند.
متاسفانه وقتی دغدغه ها به امنیت و اقتصاد محدود شود، مجالی برای کار روی فرهنگ سیاسی پیدا نمی شود و در نتیجه توسعه سیاسی به تاخیر می افتد...

مقایسه ایران با سوریه و افغانستان و عراق را هم نمی پسندم. درست است که از فرصت های فرهنگ سازی و توسعه خوب استفاده نکرده ایم، اما وضعمان آن قدر هم خراب نیست که با کشورهای بحرانی مقایسه شود.... "

2 هفته پيش

ناقد سرنگار جدیدی با عنوان اختلاف در احراز حلول ماه ساخت
" طبق نظر فقهای شیعه، ملاک احراز حلول ماه، استهلال (رویت هلال با چشم عادی یا مسلح) است. همین امر گاه موجب بروز اختلاف میان علما می‍شود (مانند چند سال پیش که بین حکومت و مراجع در باره عید فطر اختلاف افتاد).
صرف نظر از اختلافات احتمالی، سوالی که مطرح است این است که اگر ماه طلوع کرده باشد و به هر دلیلی (مانند غبار، ابر و...) قادر به رویت هلال نشویم، تکلیف چیست؟
یعنی از نظر واقعی و نجومی، ماه (رمضان یا شوال) حلول کرده، اما در تکلیف به عمل شرعی (وجوب روزه رمضان یا حرمت روزه اول شوال) دچار خطا شده‌ایم.
ظاهرا از نگاه فقهای شیعه در چنین حالتی به تکلیف موجود عمل کرده و مشکلی پیش نمی‌آید.
اما در میان اهل سنت، اعلام حلول ماه به شکل حکومتی بوده و مبنا را تقویم نجومی گذاشته‌اند که معمولا خطا ندارد. چنین رویه‌ای آنان را از اختلافات بازداشته و نیز از زحمات و هزینه‌های مربوط به تیم‌های عریض و طویل استهلال معاف می‌دارد.
اما این اشکال هم به اهل سنت وارد است که برفرض اگر تقویم نجومی اشتباه کند و در عالم واقع، ماه یک روز زودتر یا دیرتر حلول کند، تکلیف چه می‌شود؟
آیا راهکار مطمئنی برای برون رفت از این مشکلات احتمالی وجود دارد؟ "

Tuesday 7 May 2019

ناقد سرنگار جدیدی با عنوان ما کجاییم؟ ساخت
" خیلی از ایرانیان بارها از خودشان پرسیده‌اند «می‌شه یه روز ما هم مثل کشور.... بشویم؟»
ایرانیان اغلب به بزرگی مساحت، جایگاه تاریخی، منابع و موقعیت جغرافیایی مهم ایران نظر داشته و آرزو دارند کشورشان جایگاهی میان بزرگان اقتصاد و فناوری جهانی داشته باشد. پرسیدن این سؤال حق هر ایرانی است، ولی باید اول برآوردی از فاصله خود با قدرت‌های اقتصادی جهان داشته باشیم. آن‌چه در ادامه آمده بیشتر برای آن است که حکمرانان بدانند ما کجاییم و تا چه اندازه کار دشواری دارند.
- من در این یادداشت «تولید ناخالص داخلی» (جهت اختصار: تُند) و «تولید ناخالص داخلی سرانه» (حاصل تقسیم کل تولید ناخالص داخلی بر جمعیت هر کشور- جهت اختصار: تُنداس)کشورهای جهان را بر اساس آمار «صندوق بین‌المللی پول» مبنای محاسبات ساده، فقط کمّی (بدون توجه به کیفیات توسعه) قرار داده‌ام که هشدارآمیز است.
- ایران با 413 میلیارد دلار تند و 4988 دلار تنداس، در سال 2018 در رتبه 32 جهان قرار داشته است. کشور اول آمریکاست با 21410 میلیارد دلار تُند و 65058 دلار تنداس؛ کشور دهم برزیل است با 2256 میلیارد دلار تُند و 10625 دلار تُنداس؛ و کشور بیستم سوئیس است با 779 میلیارد دلار تُند و 90532 دلار تُنداس.
- تُند شاخصی از سهم کمّی در اقتصاد جهان و به تبع آن قدرت تأثیرگذاری‌ بر روابط قدرت؛ و تنداس شاخصی از رفاه جامعه است. سوئیس با 90532 دلار تنداس، سطح بالایی از رفاه در مقایسه با تنداس 10945 دلاری شهروندان چینی دارد، اما چین با 15543 میلیارد دلار تند، قدرت تأثیرگذاری بسیار زیادتری زیادی بر مناسبات جهانی دارد.
- بگذارید هدف ایران را رسیدن به سطح تنداس چین، برزیل، روسیه، ترکیه و مکزیک (همگی در بین 20 قدرت اقتصادی جهان) قرار دهیم. مکزیک با 9711 دلار پایین‌ترین تنداس و روسیه با 12191 دلار بالاترین رتبه را دارد و میانگین آن‌ها 11012 دلار است.
- اگر هدف خود را رسیدن به اقتصادی قرار دهیم که سرانه تولید ناخالص داخلی هر ایرانی 11012 دلار شود، با جمعیت 82 میلیون نفری ایران (به شرط ثبات)، تولید ناخالص داخلی ایران باید 912 میلیارد دلار شود و اگر اکنون چنین اقتصادی داشتیم، بعد از ترکیه 961 میلیارد دلاری و بالاتر از سوئیس در رتبه بیستم جهان قرار می‌گرفتیم.
- رسیدن از یک اقتصاد 413 میلیارد دلاری به اقتصاد 912 میلیارد دلاری با نرخ رشد میانگین 2.5 درصدی (متوسط رشد چهل سال گذشته) 32 سال طول می‌کشد و برای طی کردن این مسیر در ده سال، نرخ رشد اقتصادی سالیانه 8.2 درصد لازم است. همه می‌دانیم که بقیه کشورها سر جای‌شان باقی نمی‌مانند و اگر حتی یک دهه با نرخ رشد 8.2 درصدی نیز پیش برویم، ما تا یک دهه بعد قادر به قرار گرفتن در بین بیست قدرت اقتصادی دنیا نخواهیم بود.
- نتیجه: اول، میانگین رشد اقتصادی 2.5 درصد، نشان‌دهنده پایین بودن «‌کیفیت حکمرانی» در چهار دهه گذشته است و ادامه این روند به افت قدرت نسبی ایران و فرسایش تمدنی خواهد انجامید.
- دوم، حاکمیت باید تصمیم بگیرد آیا می‌خواهد با همان میانگین نرخ رشد چهل سال گذشته کشور را اداره کند و به مردم وعده بدهد که تا 32 سال (2050 میلادی) صبر کنید تا به اقتصادی 912 میلیارد دلاری برسیم (سالی که اقتصاد ترکیه 4000 میلیارد دلاری می‌شود)؛ یا می‌خواهد حداقل رشد 8.2 درصدی را هدف‌گذاری کند تا قدرت اقتصادی نسبی ایران در مقایسه با همسایگانی نظیر ترکیه و عربستان افت نکند. امنیت، فرهنگ، آزادی و تمدن در درازمدت بدون قدرت اقتصادی باقی نمی‌ماند.
- سوم، حاکمیت باید به زبان اعداد و اهداف روشن با مردم سخن بگوید و زمان مشخص کند. چه وقت قرار است به اهداف مشخص از جمله یک اقتصاد 912 میلیارد دلاری برسیم. چهارم، تضمین تحقق اهداف چیست؟ الزامات رسیدن به چنین اهدافی مشخص و کم‌هزینه‌ترین راهکارهای تحقق آن‌ها پذیرفته شود. هیچ مقامی تاکنون درباره الزامات رشد 8.2 درصد سخن جدی نگفته است. سخن گفتن از «باید»هایی که عامل و مخاطب آن‌ها مشخص نیست، هیچ سودی ندارد. مهم‌تر آن است که فراتر از «باید»ها درباره آن‌چه باید تغییر کند هیچ سخنی گفته نمی‌شود.
- می‌ترسم مثلث «جلّاسان گردگو»، «کاسبان گِرددندان» و «مشاوران گِردعقل» همه چیز را چنان خوب جلوه دهند که ادامه روند رشد 2.5 درصدی آینده را به فنا دهد...
* دکتر محمد فاضلی "

Saturday 4 May 2019

ناقد سرنگار جدیدی با عنوان افاضات امام جمعه مشهد ساخت
" خطبه‌های 6 اردیبهشت امام جمعه محترم مشهد بار دیگر از ابتذال فکری و قهقرای سیاسی این تریبون مقدس پرده برداشت.
کافی است نیم‌نگاهی به واکنش‌های متعدد مردم در شبکه‌های اجتماعی بیندازیم که چگونه سخنان یک امام جمعه در مشهد (و نیز سایر شهرها) مضحکه عام و خاص شده و جیره پر و پیمان طنز و تمسخر یک هفته‌ای ضد انقلاب به شکل رایگان و آسان فراهم می‌شود!
به ادعاهایی مانند تحریم آمریکا همزمان با نیمه شعبان به دلیل ترس از ظهور و یا این که ما هر چه داریم از گریه‌های نیمه شب رهبر فرزانه انقلاب است، کاری ندارم.
اما این جمله از همه سخنان وی سخیف‌تر است که فرمود:
امروز در همه عرصه‌ها در تمام پهنه این ۴۰ سال، قدرتمندتر، پول‌دارتر، عزیزتر و زندگانی بهتر داریم...!
شعار دادن کار ساده‌ای است، خصوصا به شکل متکلم وحده و از تریبون رسمی که قداست دینی و سیاسی دارد، اما حرف زدن علمی و مستند کار آسانی نیست.
این ادعا که وضعیت ما با تحریم‌ها بهتر شده، باید مبتنی بر آمار و شاخص‌های اقتصادی کشور باشد.

اما آمارهای رسمی چه می‌گوید؟
به گزارش بانک جهانی، در دوره قبلی تحریم‌ها، نرخ رشد اقتصادی در سال 2012 به منفی 7.4 درصد کاهش یافت و نرخ تورم به 39.2 درصد افزایش یافت.
با خروج دونالد ترامپ از توافق هسته‌ای و بازگشت تحریم‌ها، رشد اقتصادی ایران در سال ۲۰۱۸ به منفی ۳.۵ تا ۵ درصد کاهش پیدا کرد و تورم نیز به بیش از ۳۰ درصد افزایش یافت.
(این در حالی است که در شرایط غیرتحریمی، نرخ رشد اقتصادی مثبت و نرخ تورم از ثبات نسبی برخوردار بوده است).
به احتمال زیاد کسانی همچون آیت‌الله علم‌الهدی، نوسان شاخص‌های اقتصادی مانند افزایش تورم را ـ که بنیان معیشت اکثریت اقشار جامعه را متزلزل کرده ـ در زندگی شخصی خود احساس نمی‌کنند، لذا با ذهنیت فضایی ادعا می‌کنند پس از تحریم‌ها نه تنها وضع بدتر نشده، بلکه بهتر هم شده است!
اگر هم حقایق را می‌دانند و عمدا به وارونه‌گویی می‌پردازند که باید در عدالت آنان ـ به عنوان پیش شرط امامت جمعه ـ تردید کرد!
به هر حال اگر نظام دغدغه‌مند بی‌اعتمادی و شکاف میان حاکمیت و مردم است، حداقل باید برای تریبون‌های جمعه و خطبای محترم و محتویات خطبه‌هایشان تدبیر تازه‌ای بیندیشد... "

Monday 29 April 2019

ناقد سرنگار جدیدی با عنوان آیا جنگ نزدیک است؟ ساخت
" ژنرال «گادی آیزنکات»، رییس سابق ستاد ارتش اسراییل در مصاحبه با نیویورک‌تایمز مدعی شده است که او و نیروهایش در چند سال گذشته موفق به عقب راندن ژنرال قاسم سلیمانی و نیروهای وفادار به ایران در سوریه و لبنان شده ‌اند!
آیزنکات سخنان خود را این گونه شروع می کند: «به هزاران هدف حمله کردیم بدون آن که مسوولیت این حملات را به عهده بگیریم یا دنبال نام و اعتبارش باشیم.»
این در حالی است که مدتی پیش دولت اسرائیل رسما اعلام کرده بود ما به بیش از 200 هدف در سوریه حمله کرده ایم که عمدتا مربوط به ایران و حزب الله بوده است.

اکنون ژنرال اسرائیلی برای اولین بار رسما اعلام کرده که دولت اسراییل مشغول جنگی اعلام‌ نشده علیه ایران و نیروهای نیابتی‌ آن در سوریه و لبنان است.
البته سردار جعفری فرمانده کل سپاه پاسداران در پاسخ به تهدیدات رژیم صهیونیستی گفته است: اگر در برابر برخی اقدامات مذبوحانه شما صبر پیشه می کنیم، حکمتی بزرگ در آن نهفته است. بترسید از روزی که موشک‌های نقطه زن ما بر سرتان فرود آید....!

این در حالی است که عملیات اسرائیل علیه منافع ایران در سوریه واقعی و نظامی است، اما عملیات سردار جعفری فعلا روانی و تبلیغاتی است.
آیا با توجه به تکرار و تشدید حملات اسرائیل، ایران پاسخ کوبنده نظامی خواهد داد؟ و آیا چنین امری موجب بروز جنگی تازه در منطقه خواهد شد؟




"

Monday 21 January 2019

ناقد سرنگار جدیدی با عنوان وارونگی در عرف حوزه‎های علمیه ساخت
" نامه عتاب‌آمیز و قیم‌مآبانه آیت‌الله یزدی به آیت‌الله العظمی شبیری زنجانی نشان از وارونگی عرف چند صدساله در حوزه‌ها دارد. دلیلش هم کاملا روشن است: درآمیختن دین با سیاست و قدرت و یا بهتر بگویم سلطه سیاست بر دین!
در این معادله، قدرت معنوی و جایگاه علمی و فقاهتی اساتید حوزه و مراجع بزرگ تحت‌الشعاع قدرت سیاسی قرار می‌گیرد. به عبارتی اعتبار و جایگاه این بزرگان، نه با خصایل اخلاقی و مرتبه علمی، که با نزدیکی آن‌ها به دایره قدرت سنجیده می‌شود.
بر این اساس طبیعی است که برخی علما و مراجع دچار زجر و قهر شده و در مقابل، عده‌ای قدر دیده و بر صدر نشسته‌اند!
از ویژگی‌های مهم علما و مراجع شیعه در طول تاریخ استقلال آنان از قدرت و حکام بوده و اصطلاح آخوند درباری یا حکومتی، همواره مذموم بوده است.
آیت‌الله یزدی اگر این نامه را حداقل با ادبیات محترمانه می‌نگاشت، این چنین آشکار و عریان از تبعات اسفبار سیطره سیاست بر دین پرده برنمی‌داشت...! "

Sunday 28 October 2018

ناقد سرنگار جدیدی با عنوان تکرار صفویه ساخت
" در جریان بحث‌هایی که درباره برگزاری همایش تصوف مطرح شد، همان آغاز، اشاره کردم که برگزاری این قبیل همایش‌ها، به‌نوعی بازگشت به تجربه‌های تاریخی صفوی در تقویت منازعات مذهبی در جامعه به نفع یک گرایش است که گروه مرجع فکری در جامعه، در آن زمان، آن را درست می‌داند. این مهم است که بدانیم جامعه‌ی ایرانی، جامعه‌ای که فرهنگ آن ترکیبی از دین و عقل ایرانی است، در دوره صفوی روی ریل تازه‌ای افتاد. این ریل، کشور را از عقل‌گرایی یونانی و نگاه ترکیبی مذکور به سمت دین‌گرایی با گرایش مذهبی تشیع، و به تدریج، نوعی افراط و تعصب و تمرکز در این زمینه پیش برد. ما در دهه‌های آخر صفوی، جامعه‌ای با برداشت خاص دینی و مذهبی داریم که حساسیت‌های آن بر اساس نگره‌های خاصی است که عالِمان دینی به‌عنوان مهم‌ترین مراجع فکری شناخته می‌شوند. برای آنها، که مرجعیت اصلی فکری در جامعه را دارند نوعی دین‌گرایی اهمیت دارد که همه‌چیز بر محور آن است. بارها اشاره کرده‌ام که این دوره، تلاش می‌شد تا طب و نجوم و فنون دیگر، دینی یعنی متکی به روایات شود. بحار مجلسی نتیجه و محصول این نگرش بود. این باور گروه مرجع بود. طبعاً باید با هرآنچه در این بینش، مقابل دین قرار می‌گرفت، ایستاد. همه‌ی آنچه این عنوان را می‌یافت، به‌عنوان انحراف شناخته می‌شد و تبعیت از آنها، حکم رفتن به راهی جز صراط مستقیم داشت.
در آنجا و در آن دوره، پیروی از علم به صورت شفاف و مستقل اهمیت نداشت، از نظر عملی و رفتاری هم همین طور. آنچه اهمیت داشت، تفکری بود که این عالمان، به‌عنوان دین و مذهب درست می‌شناختند. در رفتارها هم همین طور. مهم‌ترین و حساس‌ترین مسائل، همین امور مذهبی بود. شعائر دینی نقش مهمی داشت. زیارت و عتبات و حج نهایت اهمیت را داشت. بحث سوگواری و اموری که در امتداد آن بود نهایت اهمیت را داشت و تمام حواس‌ها روی آن متمرکز بود. به وقف نگاه کنید و موارد آن را بنگرید. حتی اگر پای وقف کتاب در میان است، عمدتاً کتاب‌های مذهبی است. در کنار اینها، تکاپوی درسی مستقل، در ریاضیات و نجوم و داروشناسی و غیره، سست بود. این بینش به صورت جدی وجود داشت. در نتیجه در دوره‌ی صفوی، هیچ توجهی به غرب که دست‌کم دویست سال بود تغییر را آغاز کرده بود نمی‌شد. کسی زبان فرنگی نمی‌دانست. هیچکس به غرب نمی‌رفت و این در حالی بود که محصولات زیادی از غرب وارد ایران می‌شد. ما به خاطر همین نگرش تا اواسط دوره قاجاری همین وضع را داشتیم. این‌که امروز ما صفویه را تکرار می‌کنیم، معنایش همین است. اساس تفکر و تصمیم‌گیری و رفتار و امور دیگر در سمت و سوی دینی و مذهبی به سبکی است که رسمیت دارد. من در مقامی نیستم که قضاوت کنم این تفکر و رویکرد دینی-مذهبی در این حد درست است یا خیر، اما این را می‌توانم بگویم که بی‌توجهی ما به علم، ریشه در نوعی نگرش دارد که شاید در اینجا بتوان ریشه‌ی آن را یافت. بیش از هر چیز این نگرش اهمیت دارد. تفسیر پدیده‌های جاری، تفسیر عالم و آدم، جهانشناسی، تغییر و دگرگونی، شاخص‌های زندگی خوب، نقش علم در زندگی بهتر و ثروت بیشتر، و بسیاری از اموری از این دست، محصول نوع نگرش ماست که به نظر می‌رسد نگرشی دنیایی و در این زمینه برانگیزاننده نیست. آدمی که تعلق به این دنیا ندارد، نمی‌تواند برای دنیای خود کاری انجام بدهد. مسلماً می‌توان توافقی میان دنیا و آخرت ایجاد کرد، اما خیلی مهم است که این نگرش بتواند روی تحرک دنیوی تأثیر بگذارد. ما دائماً باید مراقب باشیم یک طرف غش نکنیم.
* رسول جعفریان
"

Sunday 21 October 2018

ناقد سرنگار جدیدی با عنوان سخنرانی مقتدرانه رییس جمهور در سازمان ملل ساخت
" سخنرانی روحانی را در مجمع عمومی سازمان ملل شنیدیم. غالب واکنش ها مثبت بود و این سخنرانی را متین، منطقی، مقتدرانه و عزتمندانه ارزیابی کردند. و نیز گفته شد در برابر ترامپ که با ادعاها و اراجیف خود حاضران را به خنده آورد، برتری دیپلماتیک با روحانی بود.

اما سوال مهم این است که وقتی بلافاصله بعد از سخنان خوب روحانی و سخنان بد ترامپ، دلار به مرز 20 هزار تومان می رسد عزت و اقتدار را در کجا باید جست وجو کرد؟ در حرف و شعار؟ یا در میدان و عمل؟ "

Thursday 27 September 2018

ناقد سرنگار جدیدی با عنوان تراژدی خزر ساخت
" سرانجام پس از 21 سال کنوانسیون حقوقی دریای خزر توسط عالی‌ترین مقامات کشورهای ساحلی این دریا امضا شد و در ناباوری تمام، تمامی کشورهای ساحلی به جز جمهوری اسلامی ایران به خواسته‌های خود رسیدند.
روس‌ها توانستند مهمترین خواسته خود را در بند پایانی این عهدنامه وارد کرده و موضوع عدم حضور نظامی کشورهای غیر ساحلی را به تصویب مجمع برسانند.
در همین حال قزاق‌ها نیز توانستند سهم درصدی خود را به گفته منابع آگاه تثبیت کنند.
از همین رو ترکمنستان و جمهوری آذربایجان نیز عملا توانستند مساله سواپ انرژی خود را به بقیه کشورها تحمیل کرده و ۳ عضو دیگر را در عمل انجام شده قرار دهند.
ولی در این بین جمهوری اسلامی ایران که از لحاظ حقوقی دست بالا را داشت و می‌توانست با استناد به قرارداد قدیمی نوشته شده میان حکومت شاهنشاهی و اتحاد جماهیر شوروی (قراردادهای 1921 و 1940) همان نحوه امتیازگیری را مبنا قرار داده و حداکثر مساحت دریایی را کسب کند، با عقب‌نشینی عجیبی به گفته منابع به‌صورت تلویحی سهم ۱۲‎٪ خود را پذیرفته است. خواسته دیگر ایران نیز که جلوگیری از سواپ میان ترکمنستان و اذربایجان بوده است نیز عملا از میان رفت.
به‌صورت خلاصه جمهوری اسلامی ایران در حالی که بالاترین دست را از لحاظ حقوقی داشت با کمترین امتیاز ممکن در این اجلاس شرکت کرده و کنوانسیونی را امضا کرد که گریبان نسل‌های آینده را خواهد گرفت و‌ عملا منافعی برای ما در این پهنه شمالی نخواهد گذاشت...
آیا جمهوری اسلامی ترکمانچای و گلستان جدیدی را تجربه کرده است؟ "

Monday 13 August 2018

ناقد سرنگار جدیدی با عنوان تحجر دلواپسی‎ها!!! ساخت
" بعد از انتشار نامه تمجیدآمیز سردار قاسم سلیمانی به حسن روحانی، حمید رسائی نماینده سابق مجلس از جبهه پایداری در توییتی با هشتگ «قاسم سلیمانی» نوشت: «به تاریخ که نگاه می‌کنم امثال اشعث کندی و ابوموسی اشعری یک عمر به امام علی خون دل دادند. یکی، دو بار هم در حرف و نه در عمل، مواضع درست داشتند اما مالک‌ اشتر برای دست‌بوسی از آنها دستپاچه نشد.» واکنش های منفی به این توئیت به ویژه از طرف اصولگرایان آن قدر زیاد بود که رسائی در توییت دیگری به‌ نوعی مجبور به اصلاح نوشته قبلی شد. او در توییت دوم ضمن بازنشر توییت قبلی مدعی شده که انتقاد او به ادبیات نامه بوده است نه اصل نامه! رسایی نوشته است: این توییت نه در انتقاد از اصل نامه‌نگاری حاج قاسم سلیمانی و حمایت از مواضع آقای روحانی بلکه انتقاد از ادبیات وی و به‌ کار‌ بردن واژه دست‌بوسی برای کسی است که با یک دستش برجام را به مردم و انقلاب تحمیل کرد و با دست دیگرش در حال تحمیل ‌FATF است. به عبارتی رسائی عقب نشینی نکرده است، بلکه به زبانی دیگر همان حرف اولش را تکرار کرده است. "

Monday 9 July 2018

ناقد سرنگار جدیدی با عنوان چرخش اصولگرایان! ساخت
" چندی است اصولگرایانی که از ابتدای دولت قبلی و فعلی روحانی، او را آماج حملات تند خود قرار می دادند، دچار چرخش شده و به حمایت از او پرداخته اند!
این در حالی است که مخالفت ها تا حدی پیش رفته بود که زمزمه کودتا و روی کار آمدن رییس جمهور نظامی هم به گوش می رسید.
سردار رحیم صفوی گفته بود: به نظر می ‌رسد اگر دولت نباشد، کشور بهتر اداره می‌شود. اما اکنون اعلام کرده که رسانه ها حرف هایش را تحریف کرده اند!
مراجع رسمی هم قبلا منتقد دولت بودند تغییر موضع داده اند. آیت‌الله نوری همدانی، حسن روحانی را "فرزند حوزه و برخاسته از متن انقلاب" خوانده و آیت‌الله مکارم شیرازی گفته "امروز زمان تسویه‌ حساب‌های شخصی و حل اختلافات انتخاباتی نیست."
کیهان که معمولا هیچ فرصتی را برای حمله به روحانی از دست نمی‌دهد، حالا دولت روحانی را از خود دانسته و در پاسخ به حسین موسویان (پیشنهاددهنده دولت نظامی) گفته است محافظه‌کاران این دولت را نقد می‌کنند چون دولت را دولت خود (جمهوری اسلامی) می‌دانند.
خبرگزاری فارس هم تیتر یک خود را به مطلبی با عنوان "استقبال چهره‌های انقلابی از مواضع اخیر رئیس‌ جمهور: همه با هم کنار دولت هستیم" اختصاص داد.
خبرگزاری نسیم هم در مطلب نخست خود گزارش مشابهی با تیتر "استقبال منتقدین از سخنان رئیس جمهور" منتشر کرده است.
قالیباف، که در جریان انتخابات ریاست جمهوری، دولت حسن روحانی را "دولت چهاردرصدی" می‌دانست و می‌گفت نسبت به آمریکا دچار خوش ‌خیالی است، حال از موضع حسن روحانی درباره آمریکا و اقتصاد ابراز خوشحالی کرده است.
سرتیپ عبداللهی، فرمانده قرارگاه خاتم الانبیا هم کمک به دولت را "فریضه شرعی و ملی" همه نهادهای حکومتی دانست.
..................................................................................................................................
واقعا چه خبر است؟
در این جا چند احتمال وجود دارد:
- اصولگرایان فهمیده اند که اوضاع خطرناک است و ترامپ اهل شوخی نیست. لذا شاید به این حرف محمدجواد ظریف پی برده اند که گفته: "همه در یک کشتی نشسته‌ایم "
- سر کار ماندن دولت حسن روحانی، حداقل نفعی که برای اصولگرایان دارد این است که کاسه کوزه های مشکلات بر سر او شکسته شده و در روزگار وانفسای فعلی مسئولیت دیگر بخش‌های نظام را در مشکلات جاری کمرنگ می کند.
- با توجه به وخامت اوضاع، دعوت به وحدت و حمایت از دولت (ویا حداقل سنگ نزدن به آن) از سوی رهبر انقلاب این بار جدیتر از گذشته و احتمالا به شکل دستوری به اصولگرایان ابلاغ شده است.
"

Saturday 30 June 2018

ناقد سرنگار جدیدی با عنوان چه باید کرد؟ ساخت
" در این که شرایط کشور به ویژه در بعد اقتصادی وخیم است شکی نیست. گذشت آن زمانی که دوستان افراطی همه چیز را توجیه می کردند و می گفتند مملکت گل و بلبل است. اما اکنون خودشان هم گرفتار مشکلات شده و گاه بیشتر از ما لب به گلایه و اعتراض می گشایند.

اما چه باید کرد؟
مقدمتا لازم به توضیح است که برخی از نقش دشمن می گویند و مثلا اظهار می دارند ترامپ دلار را به 9 هزار تومان رسانده است! اما باید بدانیم ترامپ پاس گل را به زمین ما شوت کرده است، اما متاسفانه برخی خودی ها به جای آن که توپ را به زمین حریف برگردانند، گل به خودی می زنند!
به عبارتی آمریکا فشار وارد می کند، اما به دلیل سوء مدیریت و چه بسا زیاده خواهی و فساد برخی مافیاها در داخل، از این فرصت در جهت منافع خود بهره برده و نه تنها اقدامی در جهت بهبود شرایط نمی کنند، بلکه از آب گل آلود ماهی می گیرند!
وقتی شرایط دشوار می شود و دولت هم نمی خواهد یا نمی تواند کاری کند، بنظر می رسد مردم نباید دست روی دست بگذارند. ملاحظات و راهکارهای زیر می تواند در شرایط فعلی که خصوصا با معضلات اقتصادی مواجه هستیم، اندکی به ما کمک کند:
- در شرایط دشوار اقتصادی و سیاسی، زمینه های اعتراض و چه بسا شورش فراهم می شود، اما باید دانست اگر اعتراض (مانند اعتراضات صنفی که این روزها گسترش یافته) قانونی و حق مردم است، اما شورش و آشوب امری غیرقانونی و دارای تبعات و هزینه هایی بدتر از شرایط فعلی خواهد بود. (و البته اگر مسئولان فکری نکنند، توصیه به عدم شورش برای شکم های گرسنه کارساز نیست و احتمال دارد همچون سیل همه را غافلگیر کند)
- در شرایط دشوار اقتصادی چاره ای نیست جز تحمل و قناعت حداقلی و کاهش مصرف خصوصا در موارد تشریفاتی و تجملاتی. ممکن است بگویید ثروتمندان و حتی خیلی از مسئولین زندگی تجملاتی دارند، اما باید بدانیم اگر الگوی ما رفتارهای نابهنجار مسئولین باشد، هیچ وقت وضع کشور درست نمی شود.
- متاسفانه وضعیت طوری شده که خودمان به همدیگر رحم نمی کنیم. نباید گرفتار این آموزه غلط شویم که وقتی فساد سیستماتیک وجود دارد و دولت حق ما را می خورد، پس ما هم حق مرم را بخوریم! اگر در شرایط سخت هوای یکدیگر را نداشته باشیم و رعایت انصاف و مدارا را نکنیم، باید بدانیم به عنوان مسافران یک کشتی همه غرق خواهیم شد!
- در عین حال حال مطالبات قانونی از دولت و سایر قوا در سطح عمومی و رسانه ای باید تداوم یابد و طوری نباشد که مسئولین فکر کنند مردم از اوضاع راضی هستند. طبعا گزارش های فراوانی از وخامت اوضاع به دست دولتمردان می رسد، اما معمولا کاخ نشیان از حال کوخ نشینان خبر ندارند، لذا بیان مشکلات و تداوم مطالبات به شکل گسترده و البته قانونی، امری ضروری است... "

Monday 25 June 2018

ناقد سرنگار جدیدی با عنوان قیام امام حسین یا صلح امام حسن؟ ساخت
" راهبرد جدید آمریکاعلیه جمهوری اسلامی که با خروج ترامپ از برجام و تعیین شروط 12 گانه توسط وزیر خارجه این کشور، وارد مرحله تازه و حساسی شده است؛ ذهن نخبگان و احتمالا مردم عادی را به خود مشغول ساخته است.
ابزار اصلی دولت ترامپ برای فشار بر ایران تشدید تحریم‎هاست. تحریم‎هایی که نه تنها واشنگتن، بلکه اروپایی ها نیز با پیروی و یا ترس از آمریکا، در صدد اجرای آن علیه ایران هستند.
آمریکا در شرایط کنونی پروژه براندازی سخت (حمله نظامی) را در دستور کار ندارد، بلکه با شیوه نیمه سخت (تحریم اقتصادی) می خواهد ایران را وادار به تسلیم و یا فروپاشی کند.
به طور طبیعی تشدید فشارها و تحریم ها موجب وخامت وضعیت اقتصادی می شود و به تدریج موجب نارضایتی مردم می شود. البته تا مدتی با استفاده از امکانات موجود اوضاع به شکل عادی اداره می شود و اصطلاحا از جیب خواهیم خورد، اما این زمان خیلی طولانی نخواهد بود.
هدف ترامپ این است که نظام در اثر تحریم های سنگین، میان داخل و خارج یکی را انتخاب کند: یا استکبارستیزی را ادامه دهد و فشارها را تحمل کند و یا به خواست مردم معترض جواب دهد و با سازش و عقب نشینی سعی کند وضعیت اقتصادی بدتر از این نشود.
قطعا هر دو انتخاب برای ایران سخت است:
انتخاب اول: ادامه مقاومت موجب تشدید فشارها و تحریم‎ها و در نتیجه وخیم شدن وضعیت اقتصادی می شود و بستر نارضایتی عمومی و چه بسا شورش و فروپاشی فراهم می شود.
انتخاب دوم: سازش و عقب نشینی به معنای پس گرفتن شعارهای انقلابی است که نظام به مدت 40 سال بر آن ایستادگی کرده و عدول از آن یک حالت حیثیتی و وجودی پیدا می کند.

سوال این است که ج اا به سمت کدام گزینه خواهد رفت؟ ادامه مقاومت با کمک مردم و به زانو درآمدن شیطان بزرگ (که ادبیات رسمی نظام آن را ترویج می کند) یا نرمش قهرمانانه تازه و چه بسا نوشیدن جام زهر جدید (که آمریکایی ها آن را پیش بینی کرده اند)؟
تحلیل گزینه های فوق باید در شرایط واقعی و فارغ از شعارهای کلیشه ای انجام شود. یعنی ظرفیت های کشور اعم از سیاسی، اقتصادی، امنیتی و حتی فرهنگی و رویکرد و روحیه مسئولین و مردم به درستی سنجیده شود.
آن گاه می توان برآورد کرد که آیا ایران توان ایستادگی در برابر زورگویی های آمریکا را دارد و نهایتا آمریکا را وادار به عقب نشینی و تجدید نظر در سیاست های خود می کند و یا این که ظرفیت های مقاومت محدود و هزینه بر بوده و ادامه آن به صلاح کشور نیست.
حتی ممکن است ظرفیت مقاومت موجود باشد، اما مردم مایل به مقاومت و تحمل سختی نباشند. در چنین حالتی اگر قائل به مردم‎سالاری باشیم، نظام نمی تواند به خواست مردم بی توجه باشد. به هر حال همواره شاهد کربلا و و یاران باوفا و جان برکف نیستیم، گاه بی‎وفایی یاران موجب صلح امام حسن می شود.... "

Saturday 2 June 2018

ناقد سرنگار جدیدی با عنوان زمینه های شکل گیری دموکراسی ساخت
" شکل گیری نظام مبتنی بر دموکراسی در دوران مدرن نیاز به مقدمات و زمینه هایی دارد. اگر برخی زمینه ها ایجاد نشود، امکان شکل گیری نظام دموکراتیک به وجود نمی آید.

1. یکی از این مقدمات، شکل گیری مفهوم «دولت- ملت» بر اساس باور به ناسیونالیسم است؛ به این معنی که مردم پوسته های قوم، قبیله، بیت، و مانند این ها را بدرند و در عین حال که دارای تنوع و تکثر نژادی، زبانی، دینی، مذهبی و مرامی اند، خود را به عنوان ملتی واحد بدانند. دقت کنیم که خود را یک ملت شمردن، از رهگذر «باور» به ناسیونالیسم فراهم می آید. اگر ملتی نسبت به این مفهومِ پایه آگاه نباشد، حاکمانی را انتخاب می کند که ممکن است باور به چنین مفهومی نداشته باشند. حاکمانی که در جهان امروز به دولت- ملت باورمند نباشند، منافع کشور را به راحتی- اگرنه مفت و مجانی-، به ثمن بخس می فروشند. من این گونه حاکمان را «وطن فروشان بی وطن» می نامم.
2. مفهوم دیگر، «ملت» است. در روزگار ما، ملت به معنای شمار مردمی است که درون یک قلمرو معین جغرافیایی زندگی می کنند و صاحب این قلمرو و تمام دارایی ها و ثروت های آن به مثابۀ مِلک مشاع خویش هستند. مفهوم «ملی» نیز باید تبیین شود. مفهوم ملی، تبلور هویت ها، خواسته ها و سرنوشت همه افراد ملت است و مانند چتری تمامیِ مردم را فرا می گیرد.
3 . مفهوم دیگر، «منافع ملی» است. منافع ملی در نظام دموکراتیک قابل دستیابی است. در نظام استبدادی مطلقِ مادام العمر اگر لفظ منافع ملی به کار برود، مفهومی توخالی است که با آن در نوشته ها و گفته ها« بازی» می کنند تا سرِ مردم گرم شود. منافع ملی یعنی بر مبنای قاعدۀ «هزینه - فایده» کشور را اداره کردن، از کیسۀ ملت، خودسرانه به این و آن بذل و بخشش نکردن، چراغی که به خانه رواست را به مسجد حرام کردن و دارایی ملت را بدون اجازۀ مردم زیر عنوان های دهان پرکن، حرام و حَرَج نکردن. منافع ملی به این معنی است که حاکمان نباید در سطوح ملی، منطقه ای و بین المللی، هیچ اولویتی بالاتر از تأمین و نگاهبانی از منافع ملی داشته باشند. باید همه چیز و همه چیز در کشور، بدون استثنا، زیر مجموعه منافع ملی باشد. حتی اگر کشوری بخواهد به کشور دیگری کمک های انسان دوستانه همانند کمک های غذایی، بهداشتی و آموزشی بکند، حد و اندازه این کمک ها باید ذیل اصل منافع ملی کشور تعریف و تعیین شود، و نمایندگان مستقل مردم در مجلس شورا درباره آن تصمیم بگیرند. هیچ نوع همکاری منطقه ای و بین المللی به هیچ وجه نباید به منافع ملی ضربه بزند و برشاخص های توسعه کشور تاثیرات منفی بگذارد.
مفهوم «منافع ملی» در علم سیاست به طور دقیق تعریف شده است. از ویژگی های علم، تعریف دقیق مفاهیم است. تعریف منافع ملی کاملا واضح است. منافع ملی به زبان ساده یعنی همه نظریه ها، راهبردها، سیاستگذاری ها، تصمیم گیری ها، برنامه ریزی ها، قانون ها و اقدام ها در جهت منافع ملت و کشور باشد. اگر تصمیم و اقدامی امنیت، آموزش، بهداشت، مسکن، شغل و امید به زندگی مردم را مختل کند،‌ به منافع ملی ضربه زده است و از این رو خلاف منافع ملی است. منافع ملی یعنی کشور به گونه ای اداره بشود که مردم دچار آسیب های اجتماعی نشوند. مثلا به علت فقر مالی دست به دزدی نزنند، کلیه خودشان را نفروشند و بدن خودشان را دربرابر دریافت پول به عنوان کالا در اختیار هوسبازان و شادخواران نگذارند. بنابراین معنای منافع ملی خیلی روشن و ملموس است. کسی حق ندارد این مفهوم را با هدف یکه تاریِ خودکامانه و مالیخولیایی، قلب کند و شبه تعریقی من درآوردی از آن بسازد و از این طریق مردم را فریب بدهد و جیب آنان را خالی کند.
بنا بر این حکومت قانون و دموکراسی دارای پیش زمینه هایی است که تا این پیش زمینه ها فراهم نشود، نمی توان به دموکراسی دست یافت. به یاد داشته باشیم که دموکراسی «حکومت من» نیست، بلکه « حکومت ما» است؛ همان صورت بندی دقیق، روشن و همه فهمِ دموکراسی، یعنی:« حکومت مردم بر مردم و برای مردم».
دکتر علی محمودی "

Saturday 2 June 2018


كليه زمانها +3.5 نسبت به گرينويچ . هم اكنون ساعت 04:28PM مي‌باشد.


© کليه حقوق براي باشگاه جوانان ايراني محفوظ است .
قوانين باشگاه
Powered by: vBulletin Version 3.8.10
Copyright ©2000 - 2019, Jelsoft Enterprises Ltd.
Theme & Persian translation by Iranclubs technical support team
اين وبگاه صرفا خدمات گفتمان فارسي بر روي اينترنت ارائه مي‌نمايد .
نظرات نوشته شده در تالارها بعهده نويسندگان آنهاست و لزوما نظر باشگاه را منعكس نمي‌كند